Ministerstwo Prawdy czyści literaturę z antysemityzmu

Francuski wydawca Gallimard podjął decyzję o zawieszeniu wydawania dzieł Louis-Ferdinand Céline'a, które miały charakter antysemicki. Wobec wzburzenia czytelników, wydawnictwo poinformowało, że są "niekorzystne warunki" do tego by móc opublikować te pisma "bez wzbudzania emocji". Pamflety Céline'a nie są zakazane we Francji, ale nie były publikowane od 1945 r.

Miesiąc temu Gallimard zapowiedział publikację 1000 stron tych tekstów autora, dostępnych w internecie i wydanych w Kanadzie w 2012 r. Jednak plany te wywołały oskarżenia ze strony "łowcy nazistów" Serge'a Klarsfelda, założyciela grupy "Synowie i córki żydów deportowanych z Francji". Antoine Gallimard został także wezwany przez szefa rządowego komitetu przeciwko rasizmowi, antysemityzmowi i anty-LGBT, który zażądał publikacji łącznie z krytycznym komentarzem. Gallimard odmówił.

Céline jest uważany za największego francuskiego pisarza XX wieku, jednak jego reputacja jest niszczona ze względu na publikacje nieprzychylnie obrazujące żydów. Aktywiści żydowscy atakują go za "wzbudzanie rasistowskiej i antyżydowskiej nienawiści".

Celine

Tematy: 

Dobra czy zła wiadomość?: 

Dobre!
Złe!

Ocena: 1

Twój głos: ‘Dobra!’

Dyskusja

oto mmm777

“łącznie z krytycznym komentarzem” :)

Jak to wszystko się powtarza :) Tyle, że kto pamięta, jak dawniej było?
(Kto wie, skąd ten cytat?)
.
“Gdy już nacieszy się do syta kolorową obwolutą, złotą oprawą i napisem: „Przyczynki do życia teatralnego i społecznego - wspomnienia kapitana piechoty i aktora-amatora, A. M. Snop-Nieniemieckiego”, czytelnik otwiera książkę i od razu natrafia na obszerny wstęp.
Tu dowiaduje się, że A. M. Nieniemiecki:
a) nigdy nie odznaczał się głębią talentu;
b) zawsze ślizgał się po powierzchni;
c) napisał wspomnienia niedbale, błahe-i zgoła podejrzane co do autentyczności;
d) że właściwie wspomnienia napisał wcale nie Snop-, tylko nędzny dziennikarzyna Tantałłow - nieuk i blagier;
e) że istnienie Snop-Nieniemieckiego jest w ogóle wątpliwe (może taki Snop wcale nie istniał) i wreszcie
f) że pomimo wszystko książka jest bardzo interesująca, gdyż daje jasny i przejrzysty obraz obyczajowy przedrewolucyjnych sfer aktorskich, które oscylowały między potężnym feudalizmem a drobnymi posiadaczami.
Potem następuje piękna grawiura na palmowym drzewie przedstawiająca dwóch całujących się centaurów, a po centaurach osiemset stron tekstu, podejrzanego co do autentyczności, ale coś tam jednak obrazującego.
Zdetonowany czytelnik odsuwa książkę i mruczy:
- Nagadali, nagadali i masz, babo, placek - znowu połączyli z salą bez dalszej zapowiedzi!
Stopniowo powstała kasta autorów wstępów, dotychczas jeszcze nie zorganizowana w związek zawodowy, która preparuje dwa standardowe rodzaje wstępów.
Pierwszy rodzaj potępia utwór w miarę możności z pianą na ustach, w postscriptum jednakże poleca dziełko uwadze radzieckiego czytelnika.”

oto chłop jag

Ministerstwo Prawdy czyści

Ministerstwo Prawdy czyści literaturę z antysemityzmu

Potem przyjdzie czas na ludzi stworzonych przez Boga - tołażysze - jako potencjalnych antysemitników.

Twój komentarz?

Filtered HTML

  • Allowed HTML tags: <a> <em> <i> <strong> <b> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd> <center> <h1> <h2> <h3> <h4> <h9> <img> <font> <hr> <span> <bgcolor> <del> <iframe> <span>
  • Youtube and Vimeo video links are automatically converted into embedded videos.
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.

Plain text

  • No HTML tags allowed.
  • Lines and paragraphs break automatically.
  • Web page addresses and e-mail addresses turn into links automatically.