Premier Donald Tusk zapowiedział, że jego rząd zrobi wszystko, by w roku 2011 Polska znalazła się w strefie euro. Pomimo jednoznacznych opinii fachowców, że jest to nierealne.

Zamiast siedzieć cicho, tzw. twórcy ruszyli do kontrataku – zaczynają straszyć powrotem „cenzury”, zamachem na wolność twórczą itp.

Sprawa jest poważna, media w Polsce przestały być środkami komunikacji społecznej i przekształciły się w quasitotalitarny koncern zajmujący się praniem mózgu odbiorców.

Juszczenko swoimi działaniami próbował wykopać przepaść między Rosją a Ukrainą, państwami powiązanymi ze sobą tysiącami nici – gospodarczymi, kulturowymi, religijnymi, sentymentalnymi.

Doprawdy zadziwiające mamy w Polsce czasy – politycy z pierwszych stron gazet, publicyści, historycy twierdzą z miną pokerzysty coś, co nie znajduje odzwierciedlenia w faktach.

Bądźmy poważni, czego my chcemy od Chińczyków? Żeby cofnęli się do głębokiego średniowiecza? Uznali teokrację tybetańskich mnichów?

W atmosferze histerii antyrosyjskiej, przy kanonadzie mediów powtarzających w kółko o odradzającym się imperium, o bestii, o możliwym ataku na Polskę – rząd Tuska zwyczajnie pękł.

No i co teraz? Ma rację czy nie? Oczywiście, że ma. Tylko, że w Polsce nikt nie pójdzie jego śladem, bo brakuje nam klasy tego polityka. Na jego tle nasi „podskakiewicze” z prawicy są zwyczajnie żałośni.

Kiedy tylko mamy jakiś konflikt z Rosją w tle prawie cała „polska klasa polityczna” i media popadają w stan niebywałej histerii.