Seks stał się nowym orężem rewolucji lewicowej (dotychczasowe odwoływanie się do kwestii gospodarczych w obliczy bankructwa gospodarki socjalistycznej, robotników w obliczy dezindustrializacji, stało się nie efektywne). Dziś lewica by przetrwać musi mocniej niż dotychczas gmerać przy genitaliach wyborców. Propagowanie swobody seksualnej, wyzwolenia od tradycyjnej moralności ma zapewnić lewicy poparcie społeczne. By nic nie zakłócało przekazu lewicy przemilcza się zagrożenia związane z swobodą seksualną, przygodnymi kontaktami seksualnymi, nie zdrowymi praktykami seksualnymi. Przemilczana i wyśmiewana jedyna w pełni skuteczna ochrona przed chorobami przenoszonymi drogą płciową czyli wierność małżeńska i zachowanie abstynenci seksualnej przed ślubem.

Schorzenia związane z penetracją odbytu są dziś przemilczane, prawda jest zbyt homofobiczna. Co gorsza zachowania powszechne wśród pederastów są propagowane wśród heteroseksualistów (np. poprzez pornografie).

Odbyt w przeciwieństwie do waginy nie jest przystosowany do penetracji. „Ścianki waginy zbudowane są z grubego, łuskowatego, wielowarstwowego nabłonka, składającego się aż z trzech leżących na siebie warstw mięśni oraz pokrytego grubą warstwą komórek” (1). Budowa ścianki waginy chroni waginę przed urazami powstałymi w czasie stosunku, zapobiega pęknięciom ścianek i neutralizuje bakterie. Naczynia krwionośne waginy i guzki limfatyczne znajdują się pod powierzchnia waginy, dzięki czemu wirusy mają utrudniony dostęp do układu krwionośnego i limfatycznego. Ścianki waginy są sprężyste i wydzielają śluz co ułatwia stosunek.

Odbyt zbudowany jest z „pojedynczej warstwy nabłonka kolumnowego, który nie tylko nie stanowi ochrony przed urazami, lecz nawet sprzyja wchłanianiu zawartych w spermie antygenów. Dodatkowo wokół jelita grubego skupione są guzki limfatyczne, co ułatwia atakowanie przez wirusy bezpośrednio układu odpornościowego” (1). Odbyt nie jest sprężysty jak pochwa i nie wydziela śluzu. Tkanki odbytu podczas penetracji podatne są na uszkodzenia. Zwieracz może pęknąć i dochodzi do krwawień.

Uszkodzenia odbytu powodują ropne owrzodzenia, miesak Kaposiego, łuszczyce znaną jako syndrom Kobnera, zapalenie jelita grubego oraz brodawki weneryczne. Stosunki analne prowadzą też do osłabienia zwieracza i mimowolnego popuszczania stolca. Wagina nie dopuszcza spermy do krwiobiegu, sperma w odbycie powoduje reakcje immunologiczne, nadmiernie wydzielane są limfocyty B co prowadzi do rozregulowania systemu odpornościowego. W konsekwencji seks analny prowadzi do większej podatności na choroby. Uczestnicy seksu analnego łatwiej zapadają na żółtaczkę, opryszczkę, cytomegalie, ameboze, lamblioze, zakażenie pałeczkami Shigella, AIDS.

Szkodliwość seksu analnego sprawia że nie można zgodzić się na żądania środowisk homoseksualnych które domagają się by niezdrowe homoseksualne praktyki traktować na równi z praktykami heteroseksualnymi. Równie dobrze nikotyniści mogli by się domagać by ich ulubiona rozrywka (prowadząca do wielu śmiertelnych chorób) traktowana była na równi z aktywnym spędzaniem czasu na świeżym powietrzu.

Przygodny seks oralny może też zakończyć się utratą zdrowia. W wypadku niewielkich ran dziąseł, ust czy jamy ustnej (powszechnych przy osłabieniu odporności), w wyniku seksu oralnego można zarazić się wieloma chorobami wenerycznymi.

AIDS jest zespołem nabytego niedoboru odporności. Wynika z zarażenia wirusem HIV. Obecnie w grupie ryzyka znajduje się również młodzież heteroseksualna. HIV przenosi się w: krwi, preparatach krwiopochodnych, płynie wydzielanym przed wytryskiem (preejakulatem), wydzielinie pochwy i szyjki macicy, mleku kobiecym. Zakażone płyny zakażają w kontakcie z błoną śluzową jamy ustnej, pochwy, odbytu, penisa, oka, ranami i skaleczeniami, krwiobiegiem. Do zakażeń dochodzi podczas: seksu, używania nie sterylnego sprzętu do przekłuwania tkanek (kolczyki, tatuaże, narkotyki), porodu, karmienia piersią, za pośrednictwem krwi i preparatów krwiopochodnych, przeszczepów narządów, sztucznego zapłodnienia zarażonym nasieniem. Kobiety podczas stosunku są bardziej narażone na zakażenie. Leczenie polega na opóźnieniu wystąpienia AIDS i łagodzeniu objawów AIDS.

Opryszczkę narządów płciowych powoduje wirus HSV-2. W ciągu jednego do dwu dni od zakażenia pojawiają się czerwone plamki które przekształcają się w pęcherzyki z płynem surowiczym, pęcherzyki pękają, tworzą się bolesne wrzody które goją się po kilku dniach, po wrzodach zostają strupy. Rany powstają u mężczyzn na żołędzi, blaszce napletka oraz odbycie. U kobiet na wargach sromowych dużych i małych, oraz odbycie. W trakcie dwu do siedmiu dni od zakażenia pojawia się swędzenie, złe samopoczucie, gorączka, ból i powiększenie węzłów chłonnych pachwinowych. Poza tym wirus wędruje w głąb nerwów i tam czeka przez całe życie nosiciela, co pewien czas następują lżejsze nawroty choroby. Leczenie maściami i tabletkami skraca bolesność i czas objawów, ma też zmniejszyć ryzyko nawrotu. Niezwykle ważne jest to by opryszczką nie zainfekować oczu.

Powoduje trwałe uszkodzenie wątroby. Wirus zawarty w spermie i wydzielinie pochwy, przenosi się poprzez kontakt genitalny (kontakt uszkodzonej tkanki z spermą lub wydzieliną pochwy). Zarażenie objawia się bólami mięśni i stawów, wymiotami, zmęczeniem, bólami głowy i uczuciem ogólnego rozbicia. Z czasem białka oczu i skóra staja się żółte, stolec jest odbarwiony a mocz ciemny. Organizm do szybszego samowyleczenia wymaga diety, leżenia w łóżku i leków. Profilaktycznie by nie dopuścić do zarażenia stosuje się szczepionki. W 5 do 10% wypadkach wirusowe zapalenie wątroby typu B prowadzi do nowotworów lub marskości wątroby.

Do zarażenia dochodzi podczas kopulacji wirusem brodawczaka ludzkiego HPV. Zakażenie objawia się brodawkowatymi guzkami, o kalafiorowatej powierzchni, występującymi w różnych miejscach narządów płciowych, w okolicach odbytu, u kobiet w pochwie i na tarczy szyjki macicy. Brodawki z czasem rozrastają się i zwiększa się ich liczba. Mimo używania maści, zamrażania i wycinania, brodawki wracają. Nieleczone prowadza do nowotworu.

Powodowany jest przez wirusa MCV. Przenoszony jest drogą płciową i poza płciową (u dzieci pojawia się na twarzy, tułowiu i kończynach), przez bezpośredni kontakt ze skórą nosiciela. Objawia się małymi grudkami, które rosną, z twardą serowatą treścią w środku. U dorosłych pojawia się na udach, pachwinach, pośladkach, podbrzuszu, rzadko na narządach płciowych i okolicach odbytu, Leczenie jest dolegliwe, nie leczone gródki się rozrastają, wirus ma tendencje do nawrotów.

Powodowana jest przez bakterie dwoinka Neisera gonokok. Zakażenie następuje poprzez kopulacje ale też poprzez użycie wspólnego ręcznika. Objawia się u mężczyzn ropnymi wyciekami z cewki moczowej, bólem przy oddawaniu moczu, z czasem uczuciem parcia na pęcherz i krwią w moczu. U kobiet może występować bezobjawowo w cewce moczowej i kanale szyjki macicy, lub objawowo. Objawami rzeżączki u kobiet jest pieczenie i kłucie podczas oddawania moczu, ropną lub śluzowo ropną wydzieliną z pochwy, zaczerwieniem ujścia cewki moczowej, bólami lędźwiowo krzyżowymi. Leczenie jest szybkie za pomocą antybiotyków.

Nie leczona rzeżączka prowadzi u mężczyzn do zapalenia gruczołu krokowego i najądrzy, co prowadzi do zwężenia cewki moczowej i bezpłodności. U kobiet nie leczona rzeżączka prowadzi do stanów zapalnych macicy i przydatki, a w konsekwencji do niepłodności. Rzeżączką można zarazić się też podczas seksu oralnego. W wyniku zakażenia występuje rzeżączkowe zapalenie gardła i migdałków. Czasami rzeżączka prowadzi do rzeżączkowego zapalenia stawu kolanowego i zapalenia opon mózgowych. W czasie porodu od matki nosicielki rzeżączka może zaatakować oczy dziecka.

Powodują je chlamydie lub inne bakterie, przebieg ma objawowy lub bezobjawowy. Do zakażenia dochodzi podczas kopulacji. Objawy to u mężczyzn śluzowo ropna wydzielina z cewki moczowej, swędzenie i bolesność podczas oddawania moczu, u kobiet upławy i pieczenie podczas oddawania moczu. Długie i krwawe miesiączki, krwawienia między miesiączkowe. Leczenie antybiotykami jest skuteczne. Nie leczone zapalenie może doprowadzić u mężczyzn do zapalenia najądrzy i gruczołu krokowego, zapalenia przydatków u kobiet (co powoduje bezpłodność, poronienia lub przedwczesne porody).

Kiłę powoduje bakteria krętka bladego. Do zakażeń dochodzi podczas kopulacji a także w wyniku łych warunków higienicznych, przetaczania krwi. Poza organizmem woda z mydłem zabija bakterie krętka bladego. Krętek wnika przez uszkodzenia naskórka, w rance tworzy się owrzodzenie. U mężczyzn owrzodzenia tworzą się na wewnętrznej blaszce napletka, u kobiet na wargach sromowych, przedsionku pochwy i na szyjce macicy. Kiła jest wyleczalna całkowicie, również podczas ciąży. Nie leczona kiła powoduje samoistne nawroty wysypki, łysienie, ciężkie uszkodzenia układu nerwowego, utratę wzroku, choroby psychiczne, choroby serca, guzy na skórze, kościach i narządach wewnętrznych, a nawet śmierć. Matka nosicielka w ciąży może zakazić dziecko.

Jest zakaźną chorobą tropikalną prowadzącą do owrzodzeń narządów płciowych.

Powodowana jest przez pierwotniaki z rodziny wiciowców. Do zakażeń dochodzi podczas kontaktów seksualnych, ale też podczas korzystania ze wspólnych sanitariatów i przyborów toaletowych. U kobiet objawia się światem i upławami (obfitymi, pienistymi, o przykrym zapachu), pieczeniem, bólem przy oddawaniu moczu i podczas kopulacji, stanami zapalnymi pochwy i sromu. U mężczyzn bezobjawowo lub ropną albo pienista wydzieliną z cewki moczowej. Leczy się rzęsistkowice jak grzybice. Nie leczona prowadzi do stanów zapalnych.

Powodowane są przez grzyby drożdżopodobne i drożdżaka. U kobiet objawiają się obrzękiem i zaczerwienieniem błony śluzowej i warg sromowych, świądem, bólem podczas stosunku, serowatymi upławami, białymi nalotami na błonach śluzowych. U mężczyzn objawy są podobne. Leczenie jest krótkie. Nie leczone grzybice prowadzą do stanów zapalnych.

Do zakażeń dochodzi w wyniku seksu i zaniedbywania higieny. Świerzb to roztocza świerzbowca ludzkiego. Samiec świerzbowca zapładnia samice na skórze człowieka. Samica drąży w skórze człowieka korytarze (głębokie na kilkanaście milimetrów), składa w nich jaja, z jaj wykluwają sie larwy które jako dorosłe osobniki wychodzą na powierzchnie skóry. Świąd ma miejsce nocą kiedy ciało jest rozgrzane. Świerzbowiec pasożytuje na plecach człowieka, pośladkach, pachwinach, okolicach pępka, skóry wokół brodawek sutkowych u kobiet, prąciu u mężczyzn.

Wszawica powodowana jest przez wszy łonowe. Do zakażeń dochodzi w wyniku seksu, używania wspólnie pościeli i ubrań. Wszy na skórze składają jaja i żywią się krwią. Pasożytują na wzgórku łonowym, włosach na brzuchu, udach, pachwinach, brwiach, rzęsach i brodach.

Jan Bodakowski
inne teksty autora...

Bibliografia:

- „Czy homoseksualizm jest zgodny z prawem naturalnym?” S. Cohen, Fronda nr. 36
- „Edukacja seksualna” Z.L. Starowicz, A. Długołęcka „Edukacja seksualna”, Świat książki 2006 (1)