Prawica.net

Każdy nowy rząd korzysta z okazji, aby przez kilka miesięcy odwrócić uwagę od siebie, a przerzucić ją na poprzedników. W tym celu ujawnia się informacje, których od razu nie da się zweryfikować – i nie wiadomo, czy w przyszłości ktoś o tym będzie jeszcze pamiętał.

Tusk i jego gabinet osobliwości – bo trudno inaczej nazwać tę zbieraninę przypadkowych osób, którzy wyróżniają się tym, że co mają zrobić dzisiaj, odkładają na jutro. O jakichkolwiek reformach, które będą obliczone na obywatela (podatnika), to można zapomnieć.

Edukacja – słabizna. Ministerstwo Sprawiedliwości – bez pomysłów, być może jeden dobry projekt. Gospodarka – fantastyczne posunięcia ekipy Tuska zapewniają ciągły wzrost gospodarczy, czyli spełnianie obietnic wyborczych. Im głębiej w las, tym ciemniej.

Jeżeli PiS zmieniał politykę karną, to opozycja perorowała, że to zła droga, a Ziobro populista próbuje wykorzystać społeczeństwo, odwołując się do niskich instynktów. Tak krytykowane sądy 24 godzinne – zyskują aprobatę, po odpowiednich korektach, w oczach chociażby prof. Kruszyńskiego – obecnie w roli eksperta w jednym z pomysłów MS. Sądy istotnie mogły i powinni lepiej funkcjonować, ale ich krytyka wychodziła przede wszystkim ze strony adwokatów – nie da się ukryć, że to utrudnienie dla nich, dodatkowe dyżury i mniejsze pieniądze. Stąd brały się apele kolegów adwokatów do kolegów adwokatów, ażeby unikać niemożności ustanowienia obrońców z uwagi na brak adwokatów danej miejscowości lub ich niechęć do wykonania tego obowiązku, bo może posłużyć to za pretekst do odebrania przywilejów w tym zawodzie, tzn. wprowadzenia konkurencji w obrębie korporacji. Przezorny zawsze ubezpieczony.

Wczoraj przez chwilę miałem okazję posłuchać posła PO, który w programie Warto rozmawiać przekonywał o słuszności postępowania funkcjonariuszy ABW. Nie wiem, kim był ów reprezentant społeczeństwa, czy z racji wykształcenia nabył wiedzę prawniczą, czy odbył przyspieszony kurs przed programem – stąd znajomość tajników przeszukania była jego najmocniejszą stroną, co kilka razy podkreślał. Pouczanie, że nieznajomość prawa szkodzi w połączeniu z jego wiedzą (klękajcie laicy), może dla niego samego źle się skończyć. Przed pójściem do supermarketu powinien przeczytać ustawę o ochronie osób i mienia, by czasem nie okazało się, że padnie ofiarą swojej niewiedzy albo nadgorliwości pracownika. Najlepszym sprawdzianem są zawsze sytuacje ekstremalne. I nawet poseł (albo już były) pozbawiony opieki doradców, nie będzie w stanie sprostać sytuacji, do której nie został przygotowany, a formułek nie nauczył się na pamięć.

Śledczy z przecieków. Działalność dziennikarzy śledczych okryta jest mgiełką tajemnicy. Co tu ukrywać? Przecież nie buszują po archiwach z tajnymi dokumentami, gdzie wybierają te, na podstawie których później budują intrygujące artykuły. Najważniejsze są kontakty. Niestety są i dziennikarze, którzy nie potrafią selekcjonować materiałów, oskarżanie o nierzetelność byłaby nie w porządku wobec ich warsztatu, ignorancja obrażałaby ich inteligencję, pozostaje chyba tylko działanie ze świadomością, że stawią się (hipo)tezę podpartą kłamliwymi argumentami. Nawet kiedy okazuje się, że byli narzędziami (często tępymi – no, bo skoro się nie mylili) – nie potrafią przyznać się do porażki. Jedyny dziennikarz, którego cenię za rzetelność i bezkompromisowość to Jerzy Jachowicz. On jako jeden z niewielu mógł wypowiadać się autorytatywnie o rzekomych autorytarnych zapędach braci Kaczyńskich i wydumanym zagrożeniu dla dziennikarzy. I miał odwagę pójść pod prąd politycznej poprawności.

Zachwycanie się Tuskiem przez media bywa już męczące. Z braku sukcesów jedyną jego zaletą jest to, że nie jest Kaczyńskim. Czapkują mu i czapkują. Zachwycają się byle czym, aby tylko nie dopuścić do powrotu znienawidzonego PiS-u. Decydując się na krytykę, będą cały czas mieli na uwadze, że osłabienie Tuska nie jest korzystne z ich punktu wiedzenia. Zostali niewolnikami Tuska i jego polityki miłości.

Na szczęście każdy telewizor czy radio można wyłączyć i poprawić stan czytelnictwa w Polsce.