Prawica.net

To jest bardzo ciekawy temat i mam nadzieję, ze jakiś polski politolog, najlepiej młody, weźmie tę sprawę na swój warsztat naukowy. Nie ma przecież Urzędu Cenzury Państwowej, a jednak cenzura jest i działa wcale nie mniej skutecznie niż za czasów PRL.

Otóż ja też mam nagrania z wystąpień w lokalnych ośrodkach TVP, np. w Bydgoszczy, Gdańsku, Wrocławiu. To oznacza, że dziennikarze lokalnych rozgłośni, gdyby się zdobyli na odwagę, pewnie mogli by, tu i tam, puścić jakieś programy na temat JOW i nie zostali by natychmiast wylani z roboty, ani zdegradowani na podrzędne stanowisko. Korzystajmy więc z tych mozliwości gdzie się tylko da, ponieważ zadaniem naszym jest wciąż, głównie i przede wszystkim, uświadomienie Polakom, że istnieje alternatywa dla partyjniackiego ustroju, ktory nam zafundowano w "Magdalenkach" i przy "okragłych stołach", że taka alternatywa nie jest przez nas wymyślona, że istnieje i działa w takich krajach jak USA, Kanada, Wielka Brytania i innych. Tej wiedzy nasi obywatele, także nasi studenci, w swojej ogromnej masie, nie mają.

Ta cenzura autocenzorska jest tym słabsza im głośniej i dobitniej domagamy się swego. Dlatego właśnie organizujemy IV Marsz na Warszawę. Im nas będzie więcej, tym rów cenzorski płytszy, a mur nieszczelny.

Pozdrawiam,

JP

Z tego co wiem, z obecnych partii parlamentarnych tylko PO głosiła hasła JOW i włączyła je do swojego programu jako hasło sztandarowe. Ale jeśli mam być szczery, nigdy nie przywiązywałem wagi do deklaracji partyjniaków, ponieważ nie wierzę w ich intencje. Jeśli coś wysmażą to jakiegoś potworka z etykietką JOW, czyli ordynacje mieszana, która raz na zawsze skompromituje ideę. Uważam, że politycy są bardzo przebiegli i sprytni (nie piszę - inteligentni, tylko przebiegli) i nie będą podcinac gałęzi, na której siedzą. Do radykalnych reform zmusi ich sytuacja w Polsce i niezadowolenie Polaków. Proszę nie wierzyć w żaden cud parlamentarny. Żaden system w dziejach świata, oparty na przemocy polegającej na zapewnieniu przywilejów wąskiej grupie oligarchów, nie zreformował sie sam. Zawsze to robił pod naciskiem.

Drogi Julev,

upewniam Pana, że dość starannie obserwuję co się dzieje w miastach powiatowych i innych. W Polsce w ostatnich latach wybrano już ponad 5000 ludzi w JOW, więc jest wielka statystyka i nie trzeba nic wymyslać, wystarczy uwąznie sie przyjrzeć. Ale własnie statystyce, a nie temu czy innemu indywidualnemu przypadkowi.

Dam Panu przykład, który pewnie Pana nie przekona, bo przekonanego, a na dodatek strachem, przekonać trudno. W powiatowym mieście Nysa przegrał wybory na stanowisko burmistrza Janusz Sanocki, lider Ruchu JOW, i to pomimo tego, że jest tam prawie właścicielem popularnej gazety "Nowiny Nyskie". Bardzo mnie, i wszystkich woJOWników, to martwi, bo Janusz Sanocki to człowiek wielkich zalet, talentu i umiejętności. Jednakże wyborcy "mają swój rozum", kieruję się czymś, co czasem trudno wyczuć i zdefiniować. Cokolwiek to jest, to falsyfikuje Pańską tezę o tym, co trzeba a co wystarczy dla zwycięstwa w okręgu jednomandatowym. I faktem jest, że w JOW wyborcy mają autentyczny wybór. To wcale nie znaczy, ze z tej możliwości zawsze i wszędzie korzystają właściwie. Wyborcy to ludzie, a ludzie błądzą. Okręgi jednomandatowe mają to do siebie, ze dają szanę na korektę.

Pozdrawiam,

JP

nie jest zmajoryzowana przez jedną opcję polityczną. Z 8-10 lat temu dość aktywnie uczestniczyłem w pracach Polskiego Stowarzyszenia Prasy Lokalnej (PSPL - nie wiem, czy jeszcze istnieje?) grupującego ok. 1200 tytułów, sam zakładałem i prowadziłem od końca lat 80. z 5 nowych tytułów w kilku miastach. To w pewnym sensie mój zawodowy żywioł. Pisałem również swego czasu na temat zagrożenia przejmowaniem prasy lokalnej przez koncerny niemieckie inwestujące w Polsce w prasę regionalną, zwracając uwagę, że prasa lokalna jest dla tych wydawców zbyt ambitna. Oczywiście, ambitna ambicjami jej lokalnych wydawców.
Śmiem twierdzić, że postkomuniści zachowali w tej branży mniejsze wpływy, niż w innych. Nie da się porównać struktury własnościowej i ideowej prasy krajowej z prasą lokalną. Najczęściej w jednym powiatowym mieście funkcjonują równocześnie co najmniej dwa tytuły prasy lokalnej (w Gnieźnie, gdzie pracuję, jest tego z pięć!!!, a z okazji wyborów przybywa zwykle kilka kolejnych). Tytuły, jakie ocalały z likwidacji prasy lokalnej RSW, są najczęściej prokomunistyczne, eseldowskie lub bezideowe. W stowarzyszeniu, o którym piszę wyżej, takie tytuły były w mniejszości, natomiast ok. 50 proc. z nich było zależne wprost od władz miejskich czy gminnych, tzn. formalnie były niezależne, ale były finansowane przez samorządy, a redaktorzy naczelni byli na etatach urzędowych. Powiązania z władzą jako reklamodawcą mają wszyscy od góry w dół, ale w terenie jest to jeden układ krwionośny i nerwowy, to prawda.

Zawsze można wykupić z góry np. 20 kolumn w 10 kolejnych wydaniach gazety i napisać w umowie, jakie są wzajemne zobowiązania właściciela gazety i zamawiającego. I jakie są kary umowne, gdyby właściciel gazety nie chciał czegoś zamieścić na wykupionej powierzchni. Te kary powinny wystarczyć na przejęcie tej gazety. Nie zgodzi się, to pójdziemy do innego lub założymy włąsny tytuł. W końcu warto, skoro chcemy, aby wszystkim było lepiej, czyli gdy zabieramy się za politykę. Jeden da forsę, a inny rozniesie gazetę po domach.

Nie ma takich ideowców? To możliwe. Dlatego JOW nie przebija się do świadomości ogółu.

--------------
aribo.pl/jerzykalwak