Jeśli chodzi o cel nadrzędny, to tutaj na PN przebija się taki pogląd, że tym celem nadrzędnym powinny być JOW. Potem już wszystko pójdzie jak po maśle.
[Prawicowiec]

Propagowana konsekwentnie od lat przez profesora Jerzego Przystawe idea JOW jest jedynym przykladem rzeczywistej dzialalnosci na rzecz naprawy RP. Reszta to ideologiczne fantazje ktorych nastepstwem nie byla nigdy zadna akcja. Nie brak jest rad i postulatow w rodzaju: wprowadzic, zniesc, zakazac, ujawnic itd ..
Odpowiedzia na pytanie kto i jak powinien to zrobic jest oczywiscie milczenie.

Ruchu na Rzecz JOW na stronie www.jow.pl

(poniżej)
-----
Dlaczego w Polsce nie ma demokracji? - Ruch na Rzecz JOW

Owszem, JOW byłby fajny. I będzie...Według mojej oceny nie stanie się to jednak z powodu masowego społecznego parcia na klasę polityczną. Społeczeństwo nie ma żadnego argumentu, którego nie moznaby zlekceważyć, poza jednym, którego jeśli dotąd nie użyło, to juz nie użyje - masowy bojkot wyborów. Więc społeczeństwo może
politykom skoczyć.

Zmiana ordynacji do parlammentu odbywac się będzie stopniowo, pod wpywem przeływów do większej, ogólnokrajowej polityki ludzi wpierw wybieranych lokalnie, do samorządów, a więc w sytemie większościowym. Oni będą już wiedzieli jak to smakuje i będą znali też smak zwycięstwa w takich wyborach. I całkiem interesownie będą dązyli do skonsumowania tego indywidualnego poparcia, jakim się cieszą na małą lokalną skalę...ALBO PRZYNAJMNIEJ NIE BĘDĄ SIĘ TEGO BALI. To potrwa jakieś od 6 - ciu do 12 lat, by system wyborów do Sejmu zmienił się na większościowy, choć nadal nie będzie to czysty JOW. Wcześniej nic się nie zdarzy...

Owszem JOW jest środkiem, ale nam dzisiaj pilnie potrzebni są inni zarządcy, mocodawcy, pracodawcy i tzw. "hydraulicy", którzy mają m.in. silną i dobrą wolę, niezłomne przekonanie, determinację, także konieczne kwalifikacje i umiejętności.

Potrzebni są prawi, roztropni, odważni, solidarni i zjednoczeni ludzie, dla ratowania Ojczyzny.

W pałacu prezydenckim, parlamencie, senacie i społeczeństwie, aby ogłosić wotum nieufności i zmienić rząd.

Potem będzie można precyzować i realizować ambitne, realne i mądre programy, a nawet "przetykać zatkane rury".

Kto dzisiaj ma największą siłę i moc sprawczą, aby ogłosić wotum nieufności, wdrożyć JOW-y, przeprowadzić nowe wybory, tzn. wymienić POpaprańców ?.......

Z poważaniem Z.R. Kamiński

Jak nas poucza historia nawet za Naszym Panem, Jezusem Chrystusem, nie poszli jak w dym, a chyba kogo jak kogo, ale JCh wypadałoby uznać za Przywódcę Charyzmatycznego?

Proponuję przestac sobie (i innym) młócić w głowie jakimiś mitycznymi pojęciami, które w ogóle nie wiadomo co znaczą i po co są używane.

JP

Wiem, że nie mam wodzowskiego pokroju. Jestem raczej za współpracą niż za wodzostwem, zresztą wodzostwo niczego nie gwarantuje. Temperamentu mi nie brak, ale nie uważam za potrzebne okazywanie go w sytuacjach wewnątrzpartyjnych.

Robimy rzecz trudną, bo chcemy zbudować partię od zera. Robimy to, ponieważ nie ma w Polsce partii prawicowej, a uważamy, że taka partia jest potrzebna. Chcemy się dowiedzieć, czy jest potrzebna jeszcze komuś poza naszym kręgiem założycielskim, ale nie dowiemy się tego, dopóki się nie zarejestrujemy i nie wystąpimy publicznie. To nas osadza w bieżącej prozie życia polegającej na konieczności zebrania funduszy koniecznych dla rejestracji. Taka jest aktualna sytuacja i nie wiem, czy wodzostwo w tych okolicznościach na wiele by się zdało.

Przydaliby się nam natomiast publicyści piszący w duchu naszych deklaracji i muszę powiedzieć, że nie rozumiem, dlaczego nasi piszący członkowie nie udzielają się w tej dziedzinie.
- - - - - - -
Prawica RP (partia polityczna)

No właśnie. Czyli program powinien być zarazem konserwatywny i wolnościowy, powinien określać optymalne warunki koegzystencji ludzi o zróżnicowanych poglądach na sposób życia, obyczaje, itd. w taki sposób, żeby nie wchodzili sobie w drogę. Określić te zasady łatwo nie przyjdzie ale powinno być wykonalne.

Według mnie trzeba by było wybrać elementy kluczowe dla przetrwania i rozwoju cywilizacji (te rzeczywiste) i ustalić parametry czynników, które na te elementy wpływają. Żeby cywilizacja się nie rozpadła.

Więc powiedzmy (szczegóły do dyskusji):

- w kwestii obyczajowej - tolerancja: chcesz się gejić - proszę bardzo ale w domu, czy w gejowskich klubach itp. jednak i pragmatyzm: propaganda homoseksualna nie powinna mieć miejsca (ze względu na to, że normą biologiczną jest heteroseksualność.

- w kwestii edukacji i wychowania - tolerancja: nie ma żadnej przymusowej urawniłowki edukacyjnej, szkoły narzucającej jedyny styl wychowania, rodzice mogą uczyć dzieci w domu, w szkołach prywatnych, itd. jednak i pragmatyzm: pewien poziom wykształcenia jest niezbędny i dzieci, których rodzice nie zorganizowali tego we własnym zakresie, mogą uczyć się w szkołach powszechnych, bezpłatnych.

itd.

Jednym słowem, średnia wymagana norma powinna jednocześnie zabezpieczać prawo jednostki do realizowania jej wolności i nie niszczyć systemu jako całości.

System powinien wspierać i nagradzać (choćby uznaniem społecznym) osoby, które są ponadprzeciętnie np. etyczne. Ogół (z obserwacji) powinien wyciągać wnioski, że te postawy się opłacają, są korzystne, niosą uznanie i chcieć je realizować.

No tak, oczywiście. Jest to chyba zresztą naturalne (w "normalnym świecie i w normalnych czasach" nie ma potrzeby aby wszyscy myśleli o wszystkim, są od tego specjaliści).

Z drugiej strony wydaje mi się, że powinno się dążyć stopniowo do podwyższania świadomości i zainteresowań "większości" sprawami bardziej ogólnymi i docelowo - ze względów praktycznych - społeczeństwo powinno być w stanie w razie potrzeby czujnie zareagować (coś jak karabin w szafie Szwajcara) i np. przywołać do porządku kogoś, kto społeczeństwu zagraża.

Niestety, to co się wyczynia przez media, kulturę, kształcenie itd. pokazuje wyraźnie, że społeczeństwo nie ma być świadome i czujne, dlatego mam prawo podejrzewać niecne cele organizatorów.

To prawda i te czynniki by trzeba było jakoś uwzględnić, np. wprowadzając okresy przejściowe, nie odbierając niczego emerytom i oczywiście przede wszystkim zachęcając (np. młodych ale nie tylko bo i urzędników i w ogóle wszystkich) do podejmowania własnej działalności.

Czyli: praktyczna realizacja unijnej zasady pomocniczości: pomocnik (np. państwo) wkracza tylko tam i wtedy, gdzie to niezbędne.

Obserwacja rzeczywistości powinna przekonywać, że ludziom pracującym na własny rachunek (tej PKŚ) dobrze sie wiedzie, że żaden urzędnik ich nie gnębi, podatki są nieduże, prawo przewidywalne, itd.

Tylko, że pewnie byłoby trudno zbilansować to wszystko od razu sensownie, zawirowania by były. Strasznie dużo rzeczy jest postawionych na głowie.

Dlaczego samemu? Lepiej wspólnie.

Właśnie, mechanizm. Dlatego proponuję inną drogę: najpierw program, potem przetarg na najlepszą partię (i posłów) do jego realizacji.

Wklejam co napisałem tutaj: http://prawica.net/node/12041#comment-250274

Trzeba ustalić cel (państwa i obywateli), do tego celu dopisać naprawdę dobry, przemyślany, na ile się da uniwersalny (dobry dla większości obywateli i zgodny z interesem państwa) program.

Ten program musi być jawnie i nieugięcie broniony przez wystarczająco mocną, liczącą się, pozapartyjną grupę obywateli (znowu ta umowna "Solidarność").

Do realizacji programu, jak do przetargu mają dopiero startować przywódcy i ich partie (najbliższe zaplecze przywódcy). Oni mają go realizować na zlecenie społeczne a nie realizować swoje cele i siebie (co często jest odległe od optimum).

Przywódcy mają udowadniać (jak przed komisją przetargową) jak rozumieją cele programowe, jakie są im przedstawione (przedmiot przetargu). Ich oferty mają przedstawiać sposoby i metody realizacji zadania jakie jest już wyznaczone, a nie ich własne programy!.

Przecież nie kwestionuję sensu JOW.
Piszę o programie, bo program przy JOW też będzie potrzebny.

Jestem za głupi, żeby to samemu zrobić. Mówię poważnie (i to jest oczywiste), nie jestem Lenin.

Bo przecież nie żyjemy wyizolowani, nie na wiele się zda moja chęć pomedytowania w ciszy, jeśli sąsiedzi wokoło używają taniego sprzętu nagłaśniającego dużej mocy.

Jaki będę miał wybór, jeśli będę chciał kupować w miarę zdrową żywność, jeśli w większości okolicznych sklepów znajdę sztuczności szkodliwe w dłuższej perspektywie dla zdrowia? To, że mogę sobie kupić "eko-produkt" też nie do końca załatwia sprawę, bo jeżeli większość produktów będzie byle jaka, to przy mniejszym popycie na eko-produkty będą one dużo droższe i mniej dostępne.

Mało tego, ci ludzie z większości, którzy jedzą pseudoszynki za 14,90 zł/kg zapłacą za to nieuchronnie swoim zdrowiem (wcześniej zapłacą za lekarstwa, najpierw te dostępne bez recepty). Kiedy już środki przeciwbólowe im nie będą pomaga, to albo pojadą na drogie zabiegi i operacje albo będą zdychać (w zależności od tego, jak aktualnie dobre będzie państwo i za co będzie płacić ubezpieczalnia).

Rozumiem oczywiście, że najwięcej zależy od nas samych ale w dużym stopniu jedziemy na tym samym wózku.