Czy Lech Wałęsa jest skrzywdzoną "dziewicą" polskiej polityki? On sam twierdzi, że tak właśnie jest i nigdy z nikim się nie zeszmacił. A jeśli nawet miał jakieś chwile słabości w kontaktach z SB–ekami to i tak zawsze w sposób nieustraszony odmawiał.

Zakładając na moment, że Lech Wałęsa był SB–eckim kapusiem i donosicielem – parszywe ludzkie języki nie znają granic w rozsiewaniu plotek – to czy można być naprawdę nieustraszonym, wiedząc, że nie jest się w żadnym niebezpieczeństwie?

A jeśli okazałoby się, że Lech Wałęsa jednak był komunistycznym kapusiem o pseudonimie "Bolek" – a wiele, bardzo wiele na to wskazuje, to z czyjej strony groziło mu większe niebezpieczeństwo?

Ze strony tych, którzy go do tej funkcji przygotowali i sterowali nim, czy też ze strony tych, przeciwko którym faktycznie działał?

Idąc trochę dalej, to wg tej samej logiki, można zapytać się: czego lękał się Wałęsa? Być może, taki "nadczłowiek" jak Wałęsa nie lękał i nie lęka się niczego – nawet Boga – o czym może świadczyć Matka Boska w klapie. Zresztą, jeśli chodzi o stosunek do Boga czy też do symboli religijnych, to postawa Wałęsy nie jest w najmniejszym stopniu odkrywcza.

Taki dajmy na to – jeden z największych komunistycznych zbrodniarzy – były prezydent Bolesław Bierut, dla zyskania zaufania i wiarygodności w oczach społeczeństwa – "lubił" pokazywać się w towarzystwie biskupów na procesjach. Co też potwierdza, że ten rodzaj "prezydentów" dla zyskania poklasku zrobi wszystko.

Przypominanie więc takich pojęć jak etyka, moralność, w kontekście komunistycznych agentów – szczególnie jeśli wiemy, że Bierut był agentem sowieckiej i zbrodniczej NKWD – jest po prostu "rzucaniem pereł przed świnie..."

Jak zauważył Voltaire a właściwie François-Marie Arouet "zawsze niszczymy to, czego się lękamy", czego zatem lękał się Lech Wałęsa i co zawsze tak zawzięcie zwalczał?

Wyobraźmy sobie na moment, że żyjemy w świecie bez propagandy, nie ma w nim prasy, TV, internet przestał pracować, a w radio można usłyszeć tylko łagodną muzykę. Spróbujmy, chociaż na moment przywołać z pamięci ludzi z początku lat 80-tych – tych z różnych stron politycznej barykady – zastanówmy się przez chwilę, kim byli wtedy a kim są dzisiaj?

Jaki jest rezultat "walki" Lecha Wałęsy z komunizmem? Jeszcze kilka lat temu, Wałęsa uwielbiał powtarzać frazesy typu: "obaliłem komunizm", "to ja obaliłem komunizm", "nie po to obaliłem komunizm", itp... Gdzie są zatem ci obaleni komuniści? Gdzie są ci komuniści "puszczeni w skarpetkach", o których tyle razy przed wyborami mówił Wałęsa? A może lepiej przyjrzeć się, jak kto głosował z posłów w Sejmie, gdy chciano odebrać przywileje zbrodniczej agenturze PRL-u?

I to jest to o co chodzi, chciano odebrać ale nie odebrano. Ciekawe dlaczego to się nie udało?

Czy naprawdę dzisiaj w 2008 roku – kiedy już znamy tyle faktów z okresu tzw. "transfomacji" ustrojowej – to czy ktoś kto ma głowę we właściwym miejscu, wyznaje katolicki system wartości, może z czystym sumieniem powiedzieć, że komunizm został w Polsce obalony?

Ciągle nie chcemy brać i oceniać rzeczywistości takiej jaką ona naprawdę była i jest. Jest to do jakiegoś stopnia zrozumiałe, szczególnie gdy ta rzeczywistość jest tak parszywa, że ciarki przechodzą po plecach. Ucieczka w świat politycznej mitologii, nie jest jednak żadnym rozwiązaniem, bo tak czy inaczej ta rzeczywistość ciągle będzie pukać do naszych głów i sumień.

Wtłoczono nam fałszywe pojęcia, zakłamane terminy, bezczelne i niewiarygodne wręcz kłamstwa, powtarzane przez 24/7 i ubijane ciężarem walca komunistyczno–liberalnej propagandy. Możemy z rozpaczy bić głową w mur, możemy krzyczeć, i tak nikt nic nie usłyszy.

Fundamenty kłamstwa, nawet dzisiaj wydają się nie do ruszenia, czy kiedyś w końcu padnie mit "Okrągłego Stołu"? Kiedy dotrze do powszechnej świadomości prawda, że dogadanie się komunistów z komunistyczną agenturą, to nie był żaden sukces ani Polski ani Polaków? To była zdrada, zakonserwowanie starych wpływów i układów przez komunistów. To było "zielone światło" dla rozgrabienia majątku narodowego, owoców pracy kilku pokoleń Polaków.

A to co w tym jest najbardziej tragiczne – to jako społeczeństwo – nie jesteśmy w stanie nawet prawidłowo ocenić sytuacji. Fakt, że bardziej cenimy naszych przeciwników i wrogów Polski, a najmniej siebie samych – też jest bardzo wymownym znakiem naszych czasów, czasów "przeoranych mózgów". Czy naprawdę przesadą jest stwierdzenie, że symbolem III RP jest Jerzy Urban, redaktor obrzydliwej gadzinówki dla świntuchów, a w PRL-u minister komunistycznej propagandy?

Polacy stali się pariasami, wyrobnikami Europy. I nie tylko tam. W latach 80-tych, mówiło się o 1 mln. emigrantów – w tym 600 tys. z wyższym wykształceniem. W latach 90-tych i później o kolejnym milionie, potem o dwóch milionach polskich emigrantów – to prawda, że wielu z nich wróciło, ale czy naprawdę "sukces" Polski ma polegać na tym, że setki tysięcy – szczególnie młodych i zdolnych Polaków – musi wyjeżdżać co roku za chlebem?

Nikt nie jest nawet w stanie podliczyć ile za tego typu decyzjami kryje się ludzkich tragedii, rozbitych rodzin, upadków z których w wielu przypadkach nie sposób się wydobyć. Czy jest w Europie jakiś jeszcze inny kraj, którego rządy tak skutecznie i konsekwentnie prowadzą politykę wyludniania?

Wracając do pytania: czego lęka się Lech Wałęsa? Prosta odpowiedź: prawdy. Prawda jest z reguły zawsze pierwszą ofiarą wszelkiego rodzaju łajdactwa.

Za kilka tygodni, może miesięcy, ma ukazać się 900 stronicowa książka historyków IPN-u Sławomira Cenckiewicza i Piotra Gontarczyka o agenturalnej aktywności Lecha Wałęsy.

Ma być tam mnóstwo dowodów, nieznanych dotąd dokumentów archiwalnych potwierdzających współpracę Wałęsy z SB. Z kolei Piotr Gontarczyk skoncentrował się na opisach operacyjnych SB-ecji: zacierania śladów tej współpracy, konfundowania opinii społecznej, wszelkiego rodzaju utrudnień w dociekaniu do prawdy.

Obaj historycy funkcjonują obecnie w zupełnej izolacji, ze względu na prowadzoną wobec nich kampanię zastraszania i oszczerstw. Kilka dni temu, „nieznani sprawcy” wysmarowali samochód na parkingu jednemu z autorów tej książki. Trudno powiedzieć, na ile prawdziwe są informacje o podpaleniu mieszkania dr. Cenckiewicza – ale to najlepiej pokazuje jakim krajem jest Polska. Na pewno nie państwem "obalonych" komunistów.

To co w dalszym ciągu śmieszy i denerwuje zarazem w różnych dywagacjach i ocenach Wałęsy, to np. takie opinie jak prof. Andrzeja Zybertowicza, "że owszem, Wałęsa współpracował w latach 70-tych, a potem prowadził swoją własną grę..." i tego typu podobne dyrdymałki.

Tak jakbyśmy nie mieli do czynienia z obaleniem rządu Jana Olszewskiego i zatrzymania procesu lustracji w 1992 r., tak jakby nie było ciągłego szeregu działań, wzmacniania "lewej nogi" przez Wałęsę, i mnóstwo innych faktów, potwierdzających dla kogo Lech Wałęsa pracował i kogo wspierał.

Różnym farbowanym lisom – w tym z I programu TV polskiej – kłamcom i oszustom warto przypomnieć, że fałszowanie i wybielanie historii, też jest historią.

Obecne funkcjonowanie państwa mafijnego – bo takim stała się Polska pod rządami komunistycznej agentury – są prostą konsekwencją kłamstw i przekrętów, właściwie nie tyle od okresu obrad okrągłostołowych, ale wcześniej, już od wprowadzenia stanu wojennego i obalenia pierwszej "Solidarności", a w konsekwencji, rozmontowania na różne sposoby, resztek prawdziwej i potencjalnej opozycji.

To wtedy, zawiązywały się te – trudne do zrozumienia – "sojusze" i to już wtedy typowano typów, z którymi miano się później dogadać. I ta operacja "dogadania się" – niejako "przy otwartej kurtynie" – doskonale się komunistom udała. Głównie za pomocą różnego rodzaju podsuwanych "doradców", najczęściej byłych komunistów, cudownie "przemienionych" w "naszych", działaczy KOR-u – najczęściej dawnych stalinowców, też cudownie "nawróconych" i w największym wymiarze, wszechobecnej komunistycznej agentury.

I jeśli nawet coś wymykało się spod kontroli, to nadawało to tylko autentyczności całemu procesowi. Nawet jeśli to wszystko przedstawione jest w nazbyt uproszczony sposób, to nie zmienia to zasadniczych faktów co do meritum.

Wybór jest prosty: albo prawda albo epidemia kłamstwa. Przy czym, ci co zdecydują się być w zgodzie z prawdą muszą być przygotowani na niezwykle mocne "podmuchy" i "burze".

Krzysztof Wojciechowski
Ottawa, Kanada
inne teksty autora...
http://ca.geocities.com/krisw@rogers.com/