Doprawdy wzruszająca jest troska polityków Platformy Obywatelskiej o emerytów i rencistów. W akcie łaski postanowili zwolnić seniorów z płacenia uciążliwego abonamentu rtv. - Uwolnimy emerytów od tego haraczu – grzmiał niedawno z sejmowej mównicy premier Tusk.

W istocie sprytny to plan. Za jednym zamachem można pognębić nie lubianą TVP i dołożyć ludziom starszym kilkanaście złotych na konserwę i chleb. A niech no kto spróbuje oponować, to zaraz dostanie po mordzie oskarżeniem, iż staje „przeciwko ludziom biednym”.

Dwaj senatorowie PO, Misiak i Person, zwrócili się nawet do prezydenta aby ten odczepił się od słusznej linii partii rządzącej.

- Chcemy zaapelować do pana prezydenta: panie prezydencie, nie każdy ma codziennie podawane śniadanie do łóżka, nie każdy ma własnego kucharza, który może mu ugotować, nie każdy ma dziennie butelkę wina. Ludzie czasami za 17 złotych żyją dwa dni, to są ich dwie dzienne racje żywnościowe. Bardzo prosimy, żeby nie bronić tej opłaty, tego dodatkowego podatku, który muszą płacić. Wierzymy w pana, że rozsądek, a nie partyjniactwo zwycięży – perorował jeden z drugim.

Ciekawe czy na tym kończą się pomysły partii Tuska na likwidowanie podatków i opłat, które zmuszeni są płacić ludzie w podeszłym wieku? Być może chęci są ale głowa już nie ta. Tyle tylko, że dobrymi chęciami gabinet niejednego premiera jest wybrukowany.

W związku z tym posuwam inną ideę na poprawę bytu poczciwych staruszków. A no zamiast urządzania polityczno-medialnych kabaretów warto zastanowić się nad zniesieniem opodatkowania rent i emerytur. Jest czymś najzupełniej dziwnym, że państwo wypłaca ludziom świadczenia, których część powraca z powrotem do budżetu, który z kolei zasila ZUS… i tak w koło Macieju.

Może gdyby udało się zlikwidować ten pozbawiony sensu przepływ pieniędzy, emerytów i rencistów stać byłoby nie tylko na płacenie abonamentu ale i na podłączenie kablówki. Tak więc tutaj dopiero jest pole do popisu jeśli idzie o znoszenie "haraczy" i "dodatkowych opłat".

Wszystko było by fajnie gdyby nie fakt, że dziadkowie i babcie są w tej układance jedynie elementem wtórnym. Tak naprawdę nie o nich tu chodzi, tylko o firmę znajdującą się w Warszawie przy ul. Woronicza 17. Zaś groteskowa frazeologia z siedemnastoma złotymi w tle, bardziej przypomina demagogię w stylu Samoobrony niż rzeczywistą chęć zmienienia w kraju czegokolwiek. Ale czegóż można spodziewać się po facetach, którzy zatrudniają wokół siebie całe kohorty PR-owców…?

wojciech@romerowicz.pl