J. R. Nowak w swej książce „Czarny leksykon” przypomniał że Michnik: bratał się z Kiszczakiem odpowiedzialnym za zbrodnie PRL, kreował na patriotę i anty komunistę swego ojca Ozjasza Szechtera (członka KC KPZU, członka PZPR, zastępcę redaktora komunistycznego pisma „Głos Pracy” którego redaktorem naczelnym był Bolesław Gebert ojciec Dawida Warszawskiego, członek KPUSA, ambasador PRL w Turcji), usprawiedliwiał swego brata Stefana Michnika mordercę polskich patriotów, był przeciwny dekomunizacji z powodów rodzinnych.

Matka Michnika, Helena, pisała komunistyczne podręczniki szkolne. Michnik z rodzicami mieszkał w apartamencie w kamienicy rządowej przy alei Przyjaciół. Michnik był członkiem komunistycznego harcerstwa Kuronia, Klubu Poszukiwaczy Sprzeczności przy stołecznym ZMS założonym przez „stalinowskiego inkwizytora nauki Adama Schafa”. Michnik był zdaniem Nowaka komunistą i trockistą.

Według Nowaka powstanie Solidarności zaskoczyło Michnika. Michnik był przeciwny niezależności związków zawodowych, poparł Gwiazdę który przegrał walkę o prymat w Solidarności i został przez to z marginalizowany w związku. Narodowy charakter Solidarności rozczarował Michnika. W stanie wojennym Michnik zrobił karierę w opozycji. Pomagali mu w tym koledzy żydzi z RWE i BBC. Michnik dostawał fundusze z zagranicy. W czasie internowania Michnik swobodnie pisał i bez problemu publikował w prasie podziemnej (inni opozycjoniści tak nie mogli). Michnik cieszył się takimi przywilejami bo WRON starała się wykreować na obrońców żydów.

Według Nowaka w 1985 Michnik dał się poznać jako rzecznik kompromisu. W 1988 pił wódkę z komunistami w Magdalence. Według Nowaka Michnik po 1989 głosił osobliwa tezę że kościół chce zając miejsce PZPR przy okrągłym stole, atakował księży, szczególnie księdza Jankowskiego.

W pierwszych numerach „gw” Michnik był pro kościelny, anty komunistyczny i patriotyczny, potem Michnik był pro komunistyczny i przeciwny rozliczeniu PZPR i PRL. Według Nowaka Michnik występował przeciw nacjonalizacji majątku PZPR (dzięki temu majątek ten posłużył do zbudowania pozycji post komuny). W wywiadzie dla Konsomolskiej Prawdy z 29.09.1989 roku Michnik wypowiedział się przeciw prywatyzacji.

Za rządów Mazowieckiego w wulgarny sposób atakował przeciwników politycznych, wspierał antyklerykalną lewice w krajach Europy Środkowej. W kwietniu 1990 roku na Uniwersytecie Hebrajskim w Jerozolimie przestrzegał przed antykomunistyczną dyktaturą antysemitów w Polsce. Według Nowaka w 1989 Michnik popierał bandytyzm rabina Weissa w Oświecimiu. Michnik w „gw” z 04.07.1991 roku kreował Tajkowskiego.

W nr.47/1993 „gw” stwierdził że Polacy przed Hitlerem założyli obóz koncentracyjny w Berezie Kartuskiej. Swoje kłamstwa na ten temat powtórzył w „New York Times Review of the book”. Według Nowaka 13.12.1991 porównał Michnik stan wojenny z zamachem majowym. Zdaniem Nowaka Michnik w artykule „Bunt i milczenie” („gw” 17-18.04.1993) stwierdził że komuniści ratowali żydów a bohaterowie antykomunistycznego podziemia i ofiary stalinowskich procesów mordowały żydów. Nowaka twierdził że Michnik w książce „Między panem a plebanem”: głosił że rok 1968 był przejawem zbrodniczości polskiego nacjonalizmu, krytykował prymasa Weszyńskiego za nie potępienie rzekomego polskiego antysemityzmu i rzekomych pogromów w Polsce, wyraził swoją pogardę dla ubogich w III RP. W grudniu 1994 Michnik stwierdził że Rokossowski wraz z wieloma żydami i Rosjanami stał się ofiarą czystek polskich nacjonalistów w 1956 roku.

J. R. Nowak w swojej książce „Spory o historie i współczesność” stwierdził że Michnik w artykule „Bunt i milczenie” z „gw” z 17-18.04.1993 roku głosił że: podłość antysemitów składnikiem polskiego dziedzictwa, anty komuniści z AK mordowali żydów, komuniści ratowali żydów. Według Nowaka Michnik w książce „Między panem a plebanem” głosił że: polscy antysemici prześladowali żydów w 1968 roku, wstrętny prymas Weszyński nie potępił rzekomego polskiego antysemityzmu. Według Nowaka Michnik nigdy nie potępił żydów z KPP (agentów ZSRR) i KPZU (kolaborantów) w tym i swego ojca. Stefan Kisielewski w swoich „Dziennikach” oburzał się że Michnik z 1968 roku zrobił epokowe wydarzenie, horror horrorów z którym zbrodnie stalinowskie nie mogą się równać. Według Nowaka Michnik wielokrotnie dawał wyraz swojej nienawiści do Polski (popierał bandytyzm rabina Weissa, szkalował Polskę za granicą, krytykował Polskę i Polaków).

Michnik bronił Jaruzelskiego (odpowiedzialnego za komunistyczne zbrodnie) który wspierał agresje na Czechosłowacje i antyżydowska kampanie w wojsku. Michnik kreował Leszka Balcerowicza który zapisał się do PZPR w 1968 roku (członkiem został w 1969 roku). Według Nowaka Michnik zawłaszczał protesty 1968 roku pomimo że brali w nich udział Antoni Macierewicz i Jadwiga Staniszkis. Michnik jest przeciw wolności słowa dla swoich przeciwników. Bikont i Kruczkowska atakowały w „gw” (Michnika) Szacześniaka za pisanie o Judeopoloni.