Czym różni się socjaldemokracja od systemu wolnorynkowego? Różni się tym, że o ile w socjaldemokracji ludzie mają prawo do szczęścia, to w kapitalizmie mają prawo dążyć do szczęścia - a to jest kolosalna różnica.

Stworzenie warunków do tego, aby ludzie mogli dążyć do szczęścia, polega na obdarowaniu ich wolnością, tak aby mogli sami wybrać zarówno drogę jak i cel do którego zmierzają. Wolność ta oczywiście nie jest nieograniczona i kończy sie tam, gdzie zaczyna się wolność innych. Zadaniem państwa jest jedynie pilnowanie tego, aby ludzie nie wychodzili poza zakres swojej wolności, chyba że ktoś zgodnie z zasadami: chcącemu nie dzieje się krzywda i wolnością zawierania umów- obszar swojej wolności naruszyć zezwoli.

Natomiast istnienie prawa do szczęścia powoduje powstanie po stronie władzy państwowej obowiązku jego zapewnienia. A ponieważ szczęście najczęściej wiąże się z odpowiednim standardem życia, więc obowiązek ten sprowadza się do zapewnienia odpowiednich świadczeń ze strony państwa, aby uczynić ludzi przynajmniej szczęśliwszych. Jednak natura ludzi jest taka, że wciąż chcą polepszać swój byt, więc traktują ten obowiązek jak żyłę złota, z której będą czerpać tak długo jak to będzie możliwe, lub dopóki źródło nie wyschnie.

Jak to jest, że ci sami niby przyzwoici ludzie, potępiają kradzież portfela w autobusie a nie widzą nic złego w życiu za odebrane pod przymusem komuś innemu pieniądze? Przecież z moralnego punktu widzenia, jest to dokładnie tak samo naganny czyn...

Odpowiedź na to pytanie brzmi: Ponieważ oni ich nie ukradli! Uważają, że co innego ukraść, a co innego przyjąć lub kupić od pasera lub złodzieja. Ileż to "porządnych" ludzi kupuje np. używane rowery czy radia samochodowe, wiedząc, że zostały ukradzione po niemieckiej stronie granicy. Oni sami w życiu nic by nie ukradli, są za surowym karaniem złodziei, ale przyjąć za darmo lub kupić zrabowany przedmiot to co innego. Skoro już ukradł, to jeśli ja nie przyjmę lub nie kupię, to przyjmie lub kupi ktoś inny.

Dokładnie to samo odnosi się do świadczeń społecznych, które finansuje się przecież z kieszeni podatników. Ja tego systemu nie wymyśliłem mówią, ale jeśli już istnieje, to będę korzystał, ponieważ jeśli nie przyjmę to i tak tych pieniędzy nie zwrócą, tylko albo sami rozkradną albo dadzą komuś innemu... "Porządni" ludzie z czasem przyzwyczajają się do korzystania z usług paserów lub złodziei tak bardzo, ze nawet sami zamawiają u nich towar. Niektórzy nawet bronią przestępców, przed wymiarem sprawiedliwości, bo z czynów które zaliczają do kradzieży, wyodrębnili działalność, w której nie widzą nic złego, a polegającą na okradaniu Niemców w ich własnym kraju (tzw. juma). W ich mniemaniu, aby kradzież była dozwolona muszą być spełnione przynajmniej dwa warunki:

- czyn musi być dokonany w Niemczech

- i na Niemcach

Wciąż jednak uważają to za kradzież, tylko dozwoloną... a ponieważ proceder nie jest zbyt powszechny, więc są małe szanse na to, aby kiedykolwiek przestał być za kradzież uważany... Natomiast jeśli chodzi o świadczenia społeczne, to są one powszechne i mają już dobrze zakorzenioną tradycję. Nic więc dziwnego, że przestały być czymś niemoralnym... Po tej wieloletniej tresurze społeczeństwa doszliśmy do tego, że czynu nie traktuje się jak kradzież, jeśli:
- działalność jest usankcjonowana przez prawo.

Wystarczy tylko ten jeden warunek! Czy powodem tego jest wyłącznie socjaldemokratyczna tresura? - Oczywiście, że nie. Czynników jest więcej, a jednym z najważniejszych jest natura socjaldemokracji. Jak sama nazwa wskazuje socjaldemokracja jest to połączenie socjalizmu z demokracją. Socjalizm może istnieć bez demokracji, natomiast demokracja bez socjalizmu jest praktycznie niemożliwa. Dlaczego?- Bo natura demokracji jest socjalistyczna.

Czym jest więc demokracja?- Można powiedzieć, że w praktyce polega ona mniej więcej na tym, że:

- Ludzie należący do grupy A, mają prawo dążyć do tego, aby żyć jak największym kosztem grup B, C, D, E, F, G ...itd.
- Ludzie należący do grupy B, mają prawo dążyć do tego, aby żyć jak największym kosztem grup A, C, D, E, F, G ...itd.
- Ludzie należący do grupy C, mają prawo dążyć do tego, aby żyć jak największym kosztem grup A, B, D, E, F, G ...itd.
- Ludzie należący do grupy... itd. ...itd.

Oczywiście jakaś osoba może dążyć do powyższego również samodzielnie, ale prawda jest taka, że w pojedynkę nie ma żadnych szans. Ciekawe jest również to, że jedna osoba może należeć do różnych grup, nie wiedząc o tym, że robi w balona samego siebie (np. jako podatnik z jednej strony i zwolennik państwowej służby zdrowia z drugiej).

Jeśli się Państwo głęboko zastanowią nad powyższym modelem demokracji, to dojdą do wniosku, że w tym systemie nie jest możliwe zapewnienie ludziom wolności. Jest to konstrukcja, w której np. grupa A, w określonej dziedzinie życia ma więcej praw od np. grupy B, a to oznacza, że zakres wolności B jest pomniejszony o część zawłaszczoną przez A. Grupa A ma więcej wolności od grupy B. Jest to jakaś forma niewolnictwa, więc dlaczego członkowie grupy B to akceptują? Bo w innej dziedzinie życia mają jej więcej niż inne grupy, w tym więcej niż A...

Demokracja to tak pogmatwany system, że trudno się przeciętnemu człowiekowi zorientować w tym, że tak naprawdę jest niewolnikiem. Ludzie nie są wolni, tylko mają różne prawa, które zgodnie z powyższym modelem demokracji są powiązane z obowiązkami na rzecz innych grup. Te prawa właśnie, prawa dążenia do tego, aby żyć kosztem innych, skutecznie przesłaniają obowiązki wobec innych grup i dlatego ludzie utożsamiają je z wolnością. W Polsce koszty tych praw są takie, że z każdych zarobionych 100 zł. państwo zabiera ok. 83 zł, ponieważ suma wszystkich podatków wynosi ok. 83%. W Starożytnym Rzymie niewolnik mógł zatrzymać sobie 10%...

Aby bardziej zrozumieć demokrację, przyjmijmy że istnieją tylko dwie grupy społeczne w jakiejś małej kilkusetosobowej społeczności, w której prawa uchwalane są na wiecu przez wszystkich. Jeśli byłyby jednakowo silne, to skutecznie zapobiegałyby pomniejszaniu obszaru wolności jednych przez drugich. Jest to jednak mało prawdopodobne, gdyż dzięki pokusie posiadania "prawa do" większość zostałaby sklecona. Jeśli jednak jedna z grup byłaby silniejsza. to mając prawo dążenia do tego, aby żyć jak największym kosztem drugiej grupy uczyniłaby by z niej w zasadzie niewolników...

Aby jeszcze lepiej zrozumieć naturę demokracji, przyjmijmy że na pewnej wyspie żyje tylko trzech mężczyzn. Jeden z nich najsilniejszy mówi: Wprowadzimy demokrację, a więc rządy nie prawa, tylko większości - Po czym dobiera sobie koalicjanta i wspólnie tworzą prawo. Na jego mocy trzeci mężczyzna pełnić ma rolę kobiety. Ponieważ "kobieta" jest tylko jedna, więc trzeba o nią dbać. W tym celu większość ustanawia prawa mające chronić "kobietę" przed różnymi niebezpieczeństwami...

Aby się nie utopiła wolno jej tylko moczyć nogi... Aby się nie zatruła wolno jej jeść tylko to, co ma napisane na liście ....itd... itd... Oczywiście w zamian za tak dobrą ochronę, winna jest świadczyć wszelkie kobiece usługi: gotowanie, pranie, zmywanie, sprzątanie i oczywiście seks na żądanie...

Aby bardziej zrozumieć demokrację należy... zmoczyć głowę zimną wodą...

Na koniec uwaga: W monarchii należy przekonać do dobrodziejstw wolnego rynku tylko króla, w demokracji natomiast wielomilionową demokratyczną większość. W którym więc systemie sprawowania władzy ludzie mają większą szansę na to, aby być wolni? - Co prawda niektórzy powiedzą, że istnieje druga, taka oto strona medalu: W monarchii należy przekonać do tyranii tylko króla, a w demokracji większość wyborców...

Prawda jest jednak taka, że w demokracji do niczego nie trzeba ludzi przekonywać, bo ten system (co wynika z powyższego modelu) z natury jest coraz bardziej tyrański. Można przyspieszyć pęd w tym kierunku, ale w drugą stronę, czyli do wolności nie ma już odwrotu bez likwidacji demokracji właśnie.

Sławomir Staszak
inne teksty autora...