pieniądz był oparty o srebro, a cesarz próbował psuć monetę dodając zamiast srebra tańszy metal - był ograniczony bo w pewnym momencie na oko widać było że to nie srebro a miedź. Podobnie było z obcinaniem monet. Był kres. Drukowanie papieru kresu nie ma.

Proste sumowanie sie kilku mniejszych, ale tradycyjnie bogatych ( nie dzieki protekcjonizmowi, ale jemu wbrew) gospodarek daje zazwyczaj jakies rezultaty. Pana przewrotny argument wskazujacy na "dynamike" rozwoju Uni w perspektywie 50 lat pasuje do cytowanej przez Pana definicji statystyki.

A ostatni Pana wniosek bardzo prosi sie o argumentacje. Czy N.B. chinski fenomen jest wg Pana bardziej efektem tradycyjnego pomaistowskiego protekcjonizmu czy moze jakichs wplywow hongkongskiej kultury ekonomicznej?

P.S. Statystyka jest najbardziej miarodajnym ze znanych sposobem oceny obiektywnych danych. Trzeba tylko potrafic sie nia poslugiwac, tak w "produkcji" jak i w interpretacji. Zna Pan jakis bardziej wiarygodny miernik?

ale Chiny i Indie są niekorzystne, bo tam nie ma socjalu i nie opłaca się tam emigrować. Poza tym nie za bardzo jest tam co jeść. No i na dokładkę kraje te są pogańskie.

Sprzedając zagranicznym konsumentom towary po atrakcyjnych, żeby nie powiedzieć dumpingowych cenach Chińczycy i Hindusi otrzymują za swój towar przede wszystkim amerykańskie dolary i w mniejszym stopniu Euro. Jak pokazały ostatnie wydarzenia ich ogromne rezerwy walutowe nagle zostały znacznie okrojone, a w przypadku wpompowania pustego pieniądza do amerykańskiego systemu finansowego, stracą jeszcze bardziej na wartości. Wyjdzie więc na to, że Chińczycy sprzedali nam swój towar, a w zamian otrzymali coś mniej wartościowego od tego towaru, bowiem za zarobione pieniądze będą mogli nabyć znacznie mniej dóbr, niż początkowo im się wydawało. My więc mamy towar, oni papierki, których wartość gwarantuje jedynie rząd Stanów Zjednoczonych. Ale rząd ten nie jest wszechmocny i w razie wewnętrznych problemów nie do przeskoczenia poświęci dolara. Co więcej te dolary też muszą gdzieś wydać. W zasadzie jedyne państwo, gdzie mogą to zrobić bez przeszkód to USA. Może więc być tak, że wszystkie dolary wrócą do właściciela tzn. do Stanów Zjednoczonych, ale wtedy ich wartość będzie zupełnie inna niż rok czy kilka lat temu.

A jeśli chodzi o cudowny protekcjonizm i sztuczne utrzymywanie zaniżonego kursu własnej waluty w celu pobudzenia eksportu, to na przykładzie i Japonii i Korei można śmiało stwierdzić, że jest to niebezpieczna i per saldo szkodliwa droga. Po początkowym okresie dynamicznego rozwoju, następuje stagnacja z której w zasadzie nie można się wyzwolić. Jest to więc droga donikąd, ale politycznie atrakcyjna i dlatego tak chętnie przez polityków stosowana i polecana. Pouczająca jest tutaj lektura koreańskiego cudu gospodarczego, bowiem jak na dłoni widać do jakich problemów może doprowadzić uprawianie protekcjonizmów i aktywnej polityki finansowej.

Pani argument w kefirowym wojewodztwie pokazuje jedynie do jakich wynaturzen i konsekwencji prowadzi protekcjonizm. Wszak Pani przeniesiony zaklad nie sprzeda drogo nigdzie indziej, tylko na protekcyjnym rynku (jesli nadal ma do niego dostep) - bedac na zasilku bezrobotnym nadal musze wiec na dodatek drogo placic za kefir. Przypomina mi to polskie uwarunkowania z niskimi placami i "europejskimi" cenami.

Problemem nie jest bowiem sam deficyt handlowy lecz jego przyczyny i konsekwencje. Pani szeroka formula protekcjonizmu potwierdza jasno, ze tworzenie sztucznych regul deformujacych rzeczywistosc daje jedynie dorazne efekty. Broni Pani drogiego zinstytucjalizowanego (obarczonego administracyjnym nawisem) rynku pracy, ktory nie radzi sobie ze sprawniejsza konkurencja?

Mozemy sie zgodzic, ze krotkotrwale manipulacje clem moga nie miec przelozenia ogolnorynkowego, ale takie manipulacje, gdy sie zaczynaja, nigdy nie sa krotkotrwale ani okazjonalne.

Ma Pani racje obawiajac sie, ze swiat moze poradzic sobie doskonale bez amerykanskich towarow, jesli nauczy sie poslugiwac ta sama technologia. Zrobi to samo taniej. Prosze zapytac siebie dlaczego. Jak nalezy sobie z tym radzic? Tak jak to robia zaawansowane cywilizacyjnie kraje. Nadal inwestowac w nauke i podnosic coraz wyzej poprzeczke know-how. Wszak to jest wyznacznik ich cywilizacyjnej supremacji. Nalezy produkowac to czego nie produkuja inni, wtedy jako dostawcy unikatow mamy szanse na utrzymanie wyzszych standardow zycia. Bo zdaje sie ze o to Pani chodzi? Lenistwo intelektualne, a w konsekwencji powielanie sztampy mozliwej do wyprodukowania w kazdym chinskim warsztaciku nie gwarantuje sukcesu i bedzie wymagalo obnizenia ceny, a wiec zysku i jakosci zycia przyssanych do supercywilizowanego cycka beneficjentow bylej supercywilizacji.

Alternatywa jest oczywiscie posiadanie jakiejkolwiek "zyly... czegokolwiek". Chodzi przeciez o unikat. Droga prostsza i nie wymagajaca myslenia, ale sily. Dlatego swiat dzieli wlasnie miedzy siebie Arktyke.

gdzie może produkować taniej i będzie chciał sprzedawać tak drogo jak wcześniej, a ja stracę pracę, to jaki interes zrobi producent kefirów? Przecież nie będzie mógł nic sprzedać w B, bo ja tego nie kupię, więc chyba sam sobie strzeli w stopę? A po drugie jeśli przeniesie swoją produkcję poza B, to chyba narazi się na cła importowe, a więc będzie musiał sprzedawać nie po 1zł, ale po cenach konkurencyjnych względem zakładu z A, a więc po 80 groszy. Dostarczyła więc Pani sama argumentów przeciw cłom i protekcjonizmowi. Jeszcze raz powtórzę swoje zdanie: protekcjonizm jest dobry dla polityków, bo daje im narzędzia do politycznego majsterkowania w nastrojach społecznych , ale jest niekorzystny dla społeczeństwa, rozumianego jako zespół konsumentów. Poco w ogóle pracujemy? Przede wszystkim po to, aby konsumować, tzn. zabezpieczyć sobie i rodzinom byt. Tak więc jako ludzie jesteśmy przede wszystkim KONSUMENTAMI, a dopiero później pracownikami!!!