Prawica.net

.

Barbarą Toruńczyk?

Nie każdy się nadaje na członka, mie wspominając już nawet działaczu, partii. My tu jesteśmy bardziej gaduło-gawędziarze niźli aktyw partyjny. Kiedyś miałem mniejszą kontrowersję z panem Jakubem na temat takiego jednego, którego znałem dawno temu. Niestety nasza dyskusja, jak i cały wątek, gdzieś się zawieruszyła.

Ów człowiek jako samotny nastolatek znalazł się w 1939 roku po tamtej stronie Bugu. Został deportowany do Uzbekistanu, gdzie przez cały okres wojny pasał owce. Po wojnie bez trudności powrócił nad Wisłę. Zaczął pracować w spółdzielni torebkarskiej i wstąpił do Partii. Wyobraził sobie działalność członkowską jako niekończące się dyskusje, w trakcie których rodziły się pomysły na lepsze jutro i pojutrze. Zwrócono mu kilkakrotnie uwagę na to, że jego rola członka ogranicza się do pasa transmisyjnego od Partii do Narodu, a od myślenia jest partyjna wierchuszka. Nie umiał tego pojąć i dalej wdawał się pogaduchy. W końcu, tj. po 2-3 miesiącach, z okazji wymiany partyjnych legitymacji został bez zbytecznych ceregieli usunięty z członkowskich szeregów. Najpierw bardzo cierpiał, ale z czasem się pogodził z losem. Później uznał ten epizod za najbardziej żenujący w swym życiu i starał się o nim nie mówić, ani nawet go nie wspominać. Jeszcze później wyjechał do USA, gdzie dalej kleił skóry, i bardzo sobie chwalił tameczny ustrój, bo dostawał za to godziwą zapłatę i, jak powiadał, jego wysiłek nie szedł na marne.

To niby wielce czcigodny pan Leon Chajn nie był postępowym stalinowcem z długim stażem członkowskim w partyjnych instancjach wszelakich? Członkowstwo w SD zdjęło z niego całe odium pepeerszczyzny i pezetpeerszczyzny?

Polecam nawet wierszyk okolicznościowy przy takich tematach: