Prawica.net

2. część artykułu: "Zbrodniczy" gen. Franco (cz. 1)

”Historia Hiszpanii”. To tytul ksiazki wydanej w Polsce, w Krakowie, przez ”Towarzystwo Autorow i Wydawcow Prac Naukowych, Universitas, 2007. Autorami sa : Manuel Tunon de Lara, Julio Valdeon Baruque i Antonio Dominguez Ortiz. Slowo wstepne i tlumaczenie jest dzielem polskiego iberysty, Piotra Sawickiego zas samo ”Ministerstwo Kultury Hiszpanii” sfinansowalo tlumaczenie.

W Hiszpanii ksiazke te wydano - co mnie osobiscie wcale nie dziwi - w Barcelonie : mocnym punkcie oparcia ”rzadu republikanskiego” w wojnie domowej 1936-1939 r. Barcelonskie wydawnictwo nosi wymowna nazwe : ”Labor” ( ”Praca” ). Po blizszym badaniu okazuje sie, ze jest to wydawnictwo, specjalizujace sie co prawda w literaturze naukowej ale, wydajace takze …ogromnie duzo szkoleniowej literatury lewicowej.

Choc tytul ksiazki, ”Historia Hiszpanii”, sugeruje kategorie ”popularno-naukowa” wydaje mi sie, ze nalezy ja zaliczyc do wydawnictw lewicowej propagandy. Prof. Piotr Sawicki jest iberysta; przyznam, ze nie czytalem jego ksiazek bo mialem, chwala Bogu, dostep do opracowan prawicowcow ale zauwazylem, ze stosunkowo duzo publikowal w peerelowskich czasch - ksiazki…wychodzily.

Najwyrazniej tematyka byla taka, ze ingerencje cenzury w tak delikatnej dla komunistycznego rezymu sprawie, jak ”sprawy hiszpanskie” ( vide np.ksiazka P.Sawickiego zat. ”Wojna domowa 1936-1939 w hiszpanskiej prozie literackiej.Ideologiczne konteksty literatury i jej misja spoleczna”, PWN,Warszawa, 1985 ,czesc I :”Republika, wojna domowa, frankizm:intelektualisci wobec polityki i ideologii” ) nie byly potrzebne lub ”ciachano” malo i autor byl zadowolony, ze…publikuje.

Zastanowmy sie : jakie np. ”ideologiczne konteksty literatury” obozu narodowo-katolickiego mogl P. Sawicki przytoczyc bez ingerencji w tamtych latach? O jakich hiszpanskich ”intelektualistach ” (sic) pisze? Czy w czasach peerelu mozna bylo uczciwie przedstawic ”frankizm”?

Oczywiscie, ze nie. No to moze iberysta. uczynil to pozniej, w Polsce “unijnej” ?
Te pytania beda chyba zbedne gdy zapoznamy sie z trescia ksiazki, ”Historia Hiszpanii” , bedacej majstersztykiem propagandy lewicowej, w ktorym prawda miesza sie polprawda by w koncu znalezc swobodne ujscie w scieku klamstw.

To zas, znajac metody szerzenia propagandy przez lewice, nie moze nas zdziwic. A jesli tak jest, to takze nie zdziwi nas niezwykle pozytywna recenzja o tym ”dziele”…internetowego ”Racjonalisty” , w ktorym wypisuja najrozmaitsze byle komunistyczne popluczyny i ”racjonalni” dzisiejszego, demo-liberalnego chowu : http://www.racjonalista.pl/ks.php/k,1537

”Pasjonująca synteza dziejów wielkiego narodu europejskiego – łączy naukowy rygor z popularyzatorską ambicją, pragnieniem dotarcia do jak najszerszego grona odbiorców zainteresowanych przeszłością krainy rozciągającej się za Pirenejami.(…)”

Zapamietajmy dobrze te slowa: ” łączy naukowy rygor z popularyzatorską ambicją, pragnieniem dotarcia do jak najszerszego grona odbiorców…”
No wiec? Moze P.Sawicki, korzystajac z wolnosci publikacji w czasach dzisiejszych , skorzystal z okazji by cos sprostowac i jak przystalo na fachowca, uwypuklic?
W koncu to chyba nie hiszpanskie ”Ministerstwo Kultury” wpadlo na pomysl wydania tej ksiazki z ” pragnieniem dotarcia do jak najszerszego grona odbiorców zainteresowanych przeszłością krainy rozciągającej się za Pirenejami” ale wydzial iberystyki Uniwersytetu Wroclawskiego, na ktorym dziala P.Sawicki?

Moze to byl ktos inny ,np. dzisiejsi michnikowi demo-liberalowie, ktorzy pragna Polakom ”przyblizyc” klamliwy obraz rzeczywistosci z lat wojny domowej w Hiszpanii?

Moze byla to duza forsa a wiadomo, ze dla pewnych kregow “intelektualnych” pecunia non olet? Nie wiadomo, ale to Piotr Sawicki tlumaczyl ,wprowadzil na rynek polski te ksiazke i napisal do niej “slowo wstepne”. ”Wybitny uczony”. Zaraz na wstepie uderza nas czolobitny , rzewny ton profesora o autorze ,ktory byl, rzecz jasna, “wybitnym uczonym”:

” Zarzadzeniem losu oddawana dzis w rece polskiego czytelnika ”Historia Hiszpanii” piora Manuela Tunona de Lara, Julia Valdeona Baruque i Antonia Dominqueza Ortiza, przygotowana w 1991 w barcelonskim wydawnictwie Labor pod kiedunkiem pierwszego z nich, ukazuje sie juz po smierci tego wybitnego uczonego, jednej z najwiekszych postaci hiszpanskiej historiografii obecnego stulecia…. Niech wiec ta edycja zostanie przyjeta przez bliskich i wspolpracownikow zmarlego Mistrza (maestro de historiadores, jak mowiono o nim w ojczystym kraju) jako wyraz posmiertnego holdu zlozonego mu przez polskiego wydawce…, tlumacza ksiazki i nizej podpisanego. (…)” (podkr-moje, JK)

Ten ”nizej podpisany” to Piotr Sawicki.

Dostajemy tez mala, lecz istotna, porcje informacji o glownym autorze “dziela”, de Lara: zwano go w Hiszpanii “mistrzem historykow” ( "maestro historiadores” ). Poniewaz slowo wstepne opatrzone jest mottem - fragmentem wiersza (tlumaczenie, a jakze, J.Strasburgera) komunizujacego poety, Antonia Machado, budzi sie zrozumiale i chyba calkiem uzasadnione podejrzenie, ze zarowno autorow “dziela” , tlumacza z jez. hiszpanskiego jak i polskiego wydawce, wiaza jakies niewidoczne nici wzajemnego zrozumienia a nawet sympatii.

“Slowo wstepne” Sawickiego jest wiec czolobitne i trzyma sie ono stylu “Racjonalisty”: ”… wybitny uczony, jedna z najwiekszych postaci hiszpanskiej historiografii obecnego stulecia…. niech wiec ta edycja zostanie przyjeta przez bliskich i wspolpracownikow zmarlego Mistrza …posmiertny hold…”

Sa tez inne zastanawiajace uwagi :

“(…) Autorzy…adresowali je w pierwszym rzedzie do rodzimego czytelnika, majacego przynajmniej elementarne przygotowanie w zakresie przedmiotu, ktory jest tematem ksiazki, to jest historii ojczystej.Polski odbiorca takiego przygotowania, na ogol, posiadac nie bedzie z oczywistych wzgledow(podkr.moje-JK). Okolicznosc ta sklonila tlumacza do uzupelnienia polskiej edycji objasnieniami zawartymi w przypisach, a takze-w uzasadnionych przypadkach –wprowadzonymi bezposrednio do tekstu (daty, imiona, rozwiniecia skrotow itp.).(…)”

Jesli “dzielo” pisane pod nadzorem prawnika i komunisty, de Lary, dzialajacego w Manuel Tuñón de Lara

"...Zjednoczeniu Komunistow”, ktory w 1932 wstapil do “Mlodziezy Komunistycznej, byl dyrektorem Szkoly Kadrowej dla “Zjednoczonej Mlodziezy Socjalistycznej”(ZMP) do r.1937 i ktory w koncowym okresie wojny domowej zostal internowany i osadzony w obozie koncentracyjnym..." ( “Se licenció en Derecho en la Universidad de Madrid en 1936. En 1932 se afilió a las Juventudes Comunistas, siendo director de la Escuela de Cuadros de las Juventudes Socialistas Unificadas desde 1937. Al término de la Guerra Civil Española fue internado en un campo de concentración....” (“Ukonczyl prawo na Uniwersytecie w Madrycie w 1936 r. .)”

zwraca sie do “czytelnika hiszpanskiego, majacego przynajmniej elementarne przygotowanie”, tj.znajacego o tyle o ile historie swojego kraju i mogacego w razie potrzeby, korzystajac z literatury dostepnej na rynku bez trudu zweryfikowac klamliwe twierdzenia komunistycznego uczonego,to jak je moze zweryfikowac bez odpowiednich komentarzy...czytelnik polski?

Oczywiscie, ze jest to niemozliwe i wcale nie o to chodzi. Chodzi o to, by czytajacy ksiazke Polak przyjal wykoslawiony przez komunistow obraz tamtej rzeczywistosci.

Notabene dalsze losy Tunona de Lara byly calkiem fajne - po klesce “republiki” trafil do obozu koncentracyjnego - swiadcza o tym, ze frankisci rozstrzeliwali po zwyciestwie kontr-rewolucji najgorszych zbrodniarzy – reszta dostala od rezymu szanse powrotu do normalnosci, do opamietania sie. Szerzej o tym, czym byly te “obozy koncentracyjne faszystow”, pisze w swojej, zupelnie wystarczajacej dla polskiego czytelnika dobrej ksiazce, “Hiszpania w zwierciadle polskim”, prof. Jan Kieniewicz:

“...Stad tez koncepcja “odkupienia win przez prace” tak bliska doswiadczeniu ofiar totalitaryzmow. Z ta roznica, ze za dzien pracy odliczano dwa dni z wyroku. Dawano tez szanse odkupienia win tym uwiezionym, cokolwiek o nich sadzic, “ktorzy podczas pobytu w wiezieniu przyjeli ksztalcenie religijne lub kulturalne (dekret 23 listopada 1941)...”

No wlasnie: Tunon de Lara winy “odkupil” i wyjechal sobie spokojnie w 1946 r. do lewicowej Francji,do Paryza, w ktorym towarzysze natychmiast zalatwili mu prace: zostal “rektorem Unii Wolnych Intelektualistow”, zakoczyl studia nad “Historia” (dzielo de Lary wydano natychmiast we Francji-zwracamy uwage, ze de Lara nie byl zawodowym historykiem ale...prawnikiem i doswiadczonym specem od ksztalcenia komunistrycznego narybku) i natychmiast zaczal pisywac do ...komunistycznej prasy roznych krajow. (“En 1946 se exilió en París, ante la persecución sufrida por ser miembro del miembro del Consejo Rector de la Unión de Intelectuales Libres. Allí terminó sus estudios de Historia. En este periodo también publica numerosos artículos en prensa vinculada a los Partidos Comunistas de varios países”). Zadziwiajacy byl ten “faszystowski” rezym skoro wypuszcza ze swoich rak takiego czlowieka...

Dalsza kariera wybitnego komunistycznego politruka-de Lara tez przebiega zgodnie z obowiazujaca norma, nakazujaca zatrudniac komunistow/trockistow na stanowiskach wychowawcow mlodziezy:

“... W 1964 otwiera sie przed nim nowy etap: zostaje profesorem na katedrze Historii i Literatury Hiszpanii na uniwersytecie w Pau (we Francji-w Akwitanii-przyp.J.K.) , na ktorym organizowal “Kolokwia z Historii Wspolczesnej”, ktore zainicjowaly studia “Historii Socjalnej” i stworzyly osrodki spotkan i dyskusji, na ktore uczeszczalo wielu studiujacych z hiszpanskich uniwersytetow....">(” En 1964 se abre su etapa como profesor y catedrático de Historia de Espana y de la Literatura española en la Universidad de Pau, donde desde 1970 a 1980 fue el organizador de los Coloquios de Historia Contemporánea de España, que impulsaron los estudios de Historia social y que constituyeron un foco de encuentro y debate al que acudió un buen número de estudiosos desde las Universidades españolas. )”

Co tam duzo gadac: Tunon de Lara mial w zyciu spory lut szczescia: nie bedac zawodowym historykiem, tylko jurysta (najwidoczniej “nie matura lecz chec szczera....”), obejmuje...katedre historii i literatury hiszpanskiej na francuskim uniwersytecie w Pau. Jego praca wywoluje “impuls”: na szkolenie tlumnie uczeszczaja studenci hiszpanscy ...

“Odrebne opracowanie.” Na zakonczenie “Slowa wstepnego” Piotr Sawicki pisze tak:

“(...) W polskiej edycji “Historii Hiszpanii” pominieto towarzyszaca wydaniu hiszpanskiemu bibliografie, zastepujac ja odrebnym opracowaniem dostosowanym do potrzeb i mozliwosci czytelnika pragnacego zapoznac sie ze studiami dotyczacymi polsko-hiszpanskich kontaktow na przestrzeni dziejow.” (podkr.moje).

Intrygujaca sprawa z ta bibliografia: znany iberysta, prof. P.Sawicki dokonal... cenzury dziela hiszpanskiego komunisty. Czyli postapil jak typowy cenzor peerelowski z ul.Mysiej w W-wie ( “Czarna ksiega cenzury” wydana na emigracji staraniem bylego cenzora z Krakowa,Tomasza Strzyzewskiego, bazujaca na oryginalnych “klipach” cenzorow wykazuje niezbicie, ze ciachali oni w tekstach autorow wszystko to, co uznali “za podpadajace ideologicznie”.

Biorac cala rzecz bezstronnie, nie powinien on “pominac towarzyszacej wydaniu hiszpanskiemu bibliografii” ale wlasnie zamiescic ja w calosci po to, by bardziej zainteresowany “dzielem” czytelnik mogl sobie wyrobic wlasna opinie tak o autorze jak i o samym dziele. To rzecz zupelnie oczywista – to sprawa uczciwosci zawodowej. Ale moze to za duze slowo? Moze nalezalo cos ukryc?

Piotr Sawicki usunal (a nie mial prawa tego robic ) oryginalna bibliografie chociaz mozna sie bez trudu domyslec, biorac pod uwage polityczna przeszlosc autora, ze glownie zawierala ona opracowania lewicy ; zreszta “mistrz”, de Lara, bez najmniejszej zenady powoluje sie w swojej “historii” nawet ...na klamliwe, wyssane z palca ...dziennikarskie doniesienia, co stawia pod znakiem zapytania “naukowosc” jego “dziela” i zarazem potwierdza propagandowy cel publikacji. Profesor P.Sawicki, zamiast oryginalnej bibliografii zaprezentowal swoja, oparta glownie na…polskich, komunizujacych czy wrecz - komunistycznych autorach.

Oddajmy mu uczciwosc: zamiescil takze autora krytycznego i pro-frankistowskiego: dodal dla okrasy ksiazke Jedrzeja Giertycha, “Hiszpania bohaterska” ( reprint z wydania z 1937 r) czy Ksawerego Pruszynskiego w "Czerwonej Hiszpanii"(wydanie przedwojenne) ale… np. pominal o wiele lepsza od hiszpanskiego opracowania ksiazke prof. Jana Kieniewicza - “Hiszpania w zwierciadle polskim” ( “Novus Orbis", Gdansk 2001).

I tak mamy zalecane przez tego iberyste dla ”czytelnika, pragnacego "zapoznac sie ze studiami dotyczacymi polsko-hiszpanskich kontaktow na przestrzeni dziejow” takich “historykow “, jak : T.Peiper (czlonek “Zwiazku Patriotow Polskich” i kumpel komunizujacego Watta) - szkic o liberalnym Azani, jakis komunista L.Wyszczelski (“szerzej” znany z “poczytnej” ksiazki “Madryt 1936-37”, gloryfikujacej komunistyczna “republike” …

P. Sawicki poleca opracowanie komucha - “II republika hiszpanska czyli “Nina bonita” zamieszczone w r.1986 w …”Za wolnosc i lud” ), majaca wartosc makulatury ksiazke Cz.Madajczyka ( “Kultura europejska a faszyzm” ,Ossolineum,1979), M.Brona ( “ Wojna hiszpanska 1936-1939 w dokumentach i publikacjach”, rok wyd.1963), ksiazke jakiegos “M.Techniczka” z 1967 r, R,Ajznera ( “Madryt-Saragossa”, 1961), "bestseller" peerelowski Bekiera ( “Salud camaradas!” czyli “Zegnajcie towarzysze”, 1957), i mase innych. Oczywiscie nie brakuje "postepowych" “Dabrowszczakow”…

Nie mozna jednak pominac i jego wlasnego opracowania z 1987 (nie wyczul zmian?) : “ El concepto de Unidad en la propaganda franquista. Notas para la historia de una obsession (1937-1962)” (“Koncepcja Zjednoczenia w propagandzie frankistowskiej. Uwagi o historii pewnej obsesji (1937-1962)”. No coz: gdyby nie ta “obsesja”, Europy takiej jaka znamy dzis, juz by dawno nie bylo choc, prawdopodobnie, P.Sawicki bylby… dalej iberysta.

Sa takze “biale kruki”: “Pod sztandarem Republiki hiszpanskiej”(oprac.zbiorowe,1967 r.Tytul oryginalu: “Pod znamienjem Ispanskoj riespubliki”- przel. znow ten M.Bron, wyd.”Ksiazka i Wiedza“ ) lub “ Polityka zagraniczna Hiszpanii w latach drugiej wojny swiatowej-“Tajnaja diplomatia Madrida”, S, Pozarska, wyd.”Czytelnik”, 1985 r...

Lista tych zalecanych przez Sawickiego ksiazek jest dluga - przytaczanie jej w calosci byloby zbyt nuzace i nie ma najmniejszego sensu. Nalezy jednak stwierdzic, ze zrobil on kolosalna prace nad “zbieraniem zrodel” dla... przyszlych lewicowych historykow-iberystow i przysluzyl sie sprawie zrozumienia wydarzen hiszpanskich.
Dlatego zrozumialem juz po “wstepie” , ze wychowanie nowego pokolenia iberystow trafilo we wlasciwe rece.

Liberalizm jest “postepem”. Omawiajac wiek XIX de Lara stale podkresla postepy w unowoczesniania kraju przez liberalow, buncie Espartero i jego symbiozie z burzuazja, “reformie rolnej” liberalnego masona Mendizabala … Ale jednoczesnie przykrywa milczeniem fakt, ze trudnosci Hiszpanii zaczely sie wlasciwie z najazdem Napolena i jego republikanskiej , en masse (tzn.juz demokratycznej), armii. “Stara Hiszpania”, trzymajaca sie kurczowo katolicyzmu, wydaje mu sie ze wszech miar odpychajaca wiec wskazuje na stan posiadania Kosciola, wymienia liczbe duchowienstwa i zakonnic…

Choc komunista de Lara krytykuje Mendizabala ze swojego, marksistowskiego punktu widzenia to przeciez uwaza, ze jego reformy “byly w zasadzie sluszne”,”postepowe”... W ogole caly liberalizm - od najazdu Napoleona az do czasow “II republiki - byl w “zasadzie sluszny” ale pozniej juz - nie.

W czesci poswieconej latom 30-tym XX w., omawiajac wysilki z “reforma rolna” (a wiec znowu ta sama "reforma" ) republikanskiego masona, Azani i opor “ faszystowskiej prawicy”(wiekszosc jej stanowili…wlasnie liberalowie) pomija milczeniem oczywisty fakt, ze za zabagnienie problemu reformy rolnej w Hiszpanii byli bezposrednio odpowiedzialni…tamci liberalowie sprzed lat - z XIX w., ktorzy przez swoje niephamowane zadnymi prawami (takze etyka katolicka) rozpasane spekulacje ziemia, wyzuli z czesci ziemi Kosciol, municypia i czesc “tradycyjnych latyfundystow”, mnozac wielokrotnie w ten sposob zastepy bezrolnych chlopow. Wine za zly stan “rolnictwa” komucha zwala na ogolnie na latyfundystow , stwarzajac wrazenie, ze chodzi o tradycyjne narodowo-katolickie elity.

A jak sie powiodla “reforma rolna lewicowemu masonowi Azani?

Rzad “republikanski” masona Azani znalazl jedyny, mozliwy sposob na “reforme”, bedacy klisza bolszewickiej “rewolucji wloscianskiej” : wysylanie uzbrojonych band uzbrojonego chlopstwa na “latyfundystow”, ziemie nalezace do Kosciola i mordowanie wlascicieli w nadzwyczaj okrutny sposob. Zaszla przy tym ciekawa rzecz: jak podkresla de Lara “skonfiskowane ziemie byly za zwyczaj uprawiane kolektywnie”. A wiec “postep” jednak byl… W najnowszych czasach, krwawy marksista Mugabe, uzywajac socjalistycznej partii Zanu i tej samej metody liberalow z “II republiki” doprowadzil do kompletnego zniszczenia rolnictwa i kleski glodu w niegdys kwitnacej, rolniczej Rodezji.

Choc w ksiazce de Lary o tym, oczywiscie, cicho musimy podkreslic, ze “problem wsi” rozwiazal stosunkowo szybko madra polityka …“faszystowski” rzad gen. Franco, co oczywiscie nie przysporzylo mu szacunku lewicy a wrecz odwrotnie : zaczela go jeszcze bardziej nienawidziec. XIX-wieczny okres wojen karlistowskich, bedacy preludium do wojny domowej w XX w. komunista de Lara umiejetnie zafalszowal.

Pisze co prawda o “burzliwej industrializacji”, rozwoju bankowosci i sieci kolejowej ale skrzetnie pomija ukryte cele “burzliwego rozwoju”; np. dlaczego siec kolejowa omijala rejony, posiadajace zloza surowcow i laczyla wylacznie Madryt z innymi duzymi miastami Hiszpanii? Dlaczego nie rozwijala sie wlasna bankowosc ale drapiezna bankowosc importowana przede wszystkim z Francji. Jak siec bankow Rotchilda, spychala zycie gospodarcze tego kraju w coraz glebsze trzesawisko? Dlaczego banki francuskie a nie angielskie? Jakie szare eminencje masonskie wzniecily pozar na Kubie, pchajac amerykanskiego prez.McKinleya do wojny z Hiszpania o „wyzwolenie Kuby i Filipin“?

Nalezy przemilczac. W czesci poswieconej „zdobyczom“ demo-liberalizmu w tej pseudo-historycznej ksiazce o „historii Hiszpanii“ pomija Tunon de Lara mase nazwisk ludzi, bedacych czolowymi przedstawicielami ( a to przeciez prawie trzy-czwarte ludnosci Hiszpanii) obozu katolicko-narodowego, redukujac tym samym wartosc tego „ posmiertnego holdu zmarlemu Mistrzowi“ (idzie o polska edycje „dziela“) do wartosci pierwszej lepszej broszury o marksizmie.

Tak wiec de Lara pomija przede wszystkim wielkiego mysliciela Cortes Donoso ( Juan Francisco Maria da Salnel).Musial go pominac gdyz Donoso, nieprzebierajcy czasami w slowach, zawsze nalezal do obozu katolickiego.

Przez cale zycie nieugiecie walczyl z racjonalistami, z relatywizmem liberalow, z socjalistami roznej masci, rozbestwionym parlamentaryzmem, owocujacym prawie co miesiac nowymi „politycznymi stronnictwami“ – wg. wartosciowan de Lary byl to „klasowy wrog“ najgorszego gatunku. Mysl Donoso, ze racjonalizm, a wiec uwolnienie sie od woli Boga i autorytetu Kosciola sprowadza zawsze Zlo i Blad, musiala mu sie wydac wyjatkowo obrzydliwa i niebezpieczna.

Pominal takze nazwiska ks.Jacinto Verdaguerra y Santalo - wybitnego poete w jezyku catalan oraz Juana Maragall y Gorin - przedstawiciela „modernizmu katalonskiego“. Dlaczego? Dlatego, ze obaj zwalczali...protestantyzm i, co gorsze, reprezentowali i rozwijali mysli Jaime Luciano Belmes y Urpio(a), mowiaca o tym, ze protestantyzm musi doprowadzic w koncu do ateizmu lub przejsc na „inna religie“- ta „inna religia“ byl... liberalizm.

Mysl Balmesa mozna, idac za ks.Popieluszko ( ”Kosciol od wewnatrz zagrozony”, str.) ujac syntetycznie tak: Luterus genuit Kant, Kant genuit Hegel, Hegel geniut Marks, Marks genuit Lenin, Trocki, Stalin, et Hitler, Trocki genuit...demo-liberalis laicus.

Brak nazwisk prawicowej Hiszpanii, np. Barnardo de Mozo de Rosales, kapucna o. Diego de Cadiz i jego dwutomowego dziela socjologii-politycznej, ” La Apologia del Altar y del Trono”, demaskujacej liberalne plany przeprowadzenia antychrzescijanskiej rewolucji...

Brak tych i dziesiatkow innych nazwisk. A jesli brak to najwidoczniej wg. dzisiejszego obowiazujacego schematu „poprawnosci politycznej“ ludzie ci, nalezac do „obozu klerykalneo-narodowego“, nie mieli nic do przekazania potomnym. Wychodzac ze swego trockistowskiego swiatopogladu mial de Lara oczywiscie racje pomijajac wspomniane opracowania.

Ale P. Sawicki mogl przeciez w swoim “slowie wstepnym” chocby tylko wspomniec o dwoch ciekawych pozycjach : nawroconego goszysty, Pio Moa (chyba juz 3 wydania w Hiszpanii) - “ Przyczyny wojny domowej w Hiszpanii” ( "Los orígenes de la Guerra Civil Española" (Ediciones Encuentro, Madrid 1.999 )) i ksiazce Stanley G.Payne,a – “Hiszpania tradycyjna (Stalin i hiszpanska wojna domowa )" wyd. Editorial, wrzesien 2002 )” ( “ Espana tradicionada (Stalin y la guerra civil espanola)”, Editorial, en septiembre del ano 2002 )... Obie ksiazki staly sie bestsellerami w Hiszpanii.

Zawsze te same sily. Wspomniani autorzy przede wszystkim koncentruja sie na nowo ujawnionych (oczywiscie nie wszystkich – archiwa GRU, wywiadu sowieckiego nadal nie podlegaja ujawnieniu) dokumentach z archiwow NKWD,MWD i KGB jasno wskazujacych takze na przerazajaca sowiecka infiltracje “republikanow”. Pare slow o tych dwoch pozycjach czesciowo by go zrehabilitowalo – wtedy rzecz by szla tylko o forse.... Tego jednak nie uczynil.

Moze dlatego, ze hiszpanskie „Ministerstwo Kultury“ nie mialo forsy na tlumaczenie tych ksiazek? Kto tam wie jak bylo naprawde ale bylo najpewniej tak, ze zadekowanym w tym „ministerstwie „kultury“ trockistom chodzilo po prostu o szerzenie gdzie sie tylko da - komunistycznej propagandy.

„Sily ustanowione“. Jak przystalo na dawna, „raz na zawsze“ ustalona linie postepowania de Lara pomija calkowitym milczeniem dzialanie masonskich „sil ustanowionych“ w „drugiej republice“.

A przeciez w zaden sposob nie da sie nijak zaprzeczyc, ze czolowe figury tamtego okresu, zarowno Azana jak „Lenin Hiszpanii“ - Largo Caballero, tworca „rzadu Katalonii“ i „ Zjednoczonej Partii Marksistowskich Robotnikow“ (Partido Obrero de Unificación Marxista (POUM), Luis Companys czy Diego Martinez Barrio byli masonami w Wielkim Wschodzie Hiszpanii, sluchajacego rozkazow Wielkiego Wschodu Francji.

Wezmy np. pod lupe tego ostatniego - Diego Martinez Barrio. Wstapil do lozy La Fe w Sevilli, w r.1908 i zostaje “wielkim mistrzem” w “Wielkim Wschodzie“. Juz w 1910 r. jakby go pchala do gory jakas niewidzialna reka : rozpoczyna kometowa kariere polityczna... Nalezy przy tym zwrocic uwage, ze z uwagi na strukture lozy nie wiadomo jaki naprawde stopien osiagnal dany mason w organizacji: oficjalnie mogl byc „mistrzem“ o stopniu 3 ale jego prawdziwy stopien w strukturze ukrytej (tajnej) dla masonow stopni nizszych, mogl byc o wiele wyzszy.

Najpierw zostaje doradca w andaluzyjskim parlamencie w Sevilli i kreci sie po kuluarach rzadu Andalauzji do r.1920 - najwidoczniej byl to okres proby i zdobywania szlifow. Pozniej startuje w wyborach poselskich do Cortezow hiszpanskich ale doslownie w ostatniej chwili obozowi katolicko-narodowemu udaje sie masona, utracic. Nie na dlugo jednak.

Co wtedy robi taki liberalny mason ? No co? Zgadliscie bez trudu : zostaje przewodniczacym “Partii Radykalnych Republikanow” prowincji sewillanskiej (Partido Republicano Radical de la provincia de Sevilla) a za czasow “dyktatury fasztysowskiej” Primo de Rivera przewodzi “opozycji” w prowincji.

W 1930 r. formuje, jakze by inaczej, “Komitet Rewolucyjny” (Comite Revolucionario ), ktory doprowadzil do zawarcia tzw. “Paktu z San Sebastian” , majacego zaprowadzic “druga republike” (a wiec “postep”) droga...przewrotu wojskowego pronunciamiento). Wszyscy uczestnicy tajnej konferencji byli lewicujacymi liberalnymi masonami : czesc uciekla zaraz po zwyciestwie gen. Franco do Francji i Meksyku a czesc zostala skazana i rozstrzelana z wyrokow sadow doraznych. Barrio tez uciekl ale zostal zaocznie skazany na smierc. A iluz jemu podobnych tkwilo na najrozmaitszych szczeblach machiny rzadowej, bankach, przemysle, dziennikarstwie, w partiach politycznych najrozmaitszych odcieni? Bylo to tajne panstwo w panstwie demoralizujace Hiszpanow i skutecznie paralizujace wysilki odbudowy panstwa.

Okazuje sie tez , ze wojskowy zamach stanu (pronunciamiento) jest dobry i wskazany (bo “postepowy”) jesli organizatorami sa lewicowi, liberalni masoni a jest on “faszystowski” jesli chrzescijanskich wartosci i narodu broni oboz katolicko-narodowy.

W czasie wojny mason pelni szereg “odpowiedzialnych” funkcji i jest przez wielu podejrzewany za glowna sprezyne czystek w Madrycie, w ktorym mordowano bezlitosnie w czasie wojny dziesiatki tysiecy ludzi. Pelni tez role szarej eminencji, zostajac “doradca” innego masona-Azani - typowe, masonskie zadanie. Przypomnijmy, ze w “Polsce ludowej” taka szara eminencja “prez.” Bieruta w najgorszym okresie czystek i mordow “faszystowskiego podziemia” , byl...szef polskiej masonerii Henryk Kolodziejski - oczywiscie “lewicowy liberal”.

Wlasnie z Kolodziejskim kontaktowala sie w Warszawie, w przeddzien Powstania Warszawskiego inna szara eminencja masonerii swiatowej – “wielki Polak” i pozniejszy “tworca unii” - Jozef Rettinger.

Nic tedy dziwnego, ze gen. Franco postanowil usunac zatruwajacych zycie liberalnych masonow raz na zawsze z Hiszpanii. Dlatego ludzie ci, kumajac sie po II w.sw. z najgorszymi miedzynarodowymi metami tegoz samego autoramentu, licznie zasiadajcych w demo-liberalnych rzadach europejskich, nigdy mu nie wybaczyli wojny domowej . Czekali cierpliwie okazji az w 1973 r. zamordowali jego najblizszego wspolpracownika i typowanego na zastepce - adm.Carrero Blanco. . “Wikipedia” w jez. polskim podaje w zakonczeniu, ze “uważa się, że jego śmierć przyspieszyła przejście z rządów autorytarnych do demokracji.”

Czy wiec byl powod do politycznego mordu? Byl i go popelniono bez wahania rekoma... “baskijskich separatystow” z ETA.

Jesli sie stosuje marksizm jako ulubiona “metode badawcza” i falszuje “mniej niebezpieczne” dla komunistycznej ideologii historyczne okresy, to tym bardziej nalezy zaciemnic okres wojny domowej. Jest to wprost “dziejowa koniecznosc” ( identycznie “robili w historii” polscy “intelektualisci”) gdyz wtedy mozna ukryc wlasne zbrodnie – co tez Tunon de Lara uczynil.

Tak powstala “cenna” ksiazka “o historii”: nie Hiszpanii ale o historii rozwoju “sil postepu” i ich walce przeciw faszystowskiej “kontrze”. “ Historia Hiszpanii” bedzie niewatpliwie szeroko czytana wsrod przyszlych iberystow , ktorzy z czasem moga ja nawet “ulepszyc”.

Jerzy Kleban
więcej tekstów autora...

Autor o sobie:
- miejsce zamieszkania: Szwecja od trzydziestu lat;
- zawód: inżynier budowlany + dziesiątek innych "zawodow";
- zainteresowania: żeglarstwo, historia, polityka;
- byly czlonek opozycji: "Wolna Polska", KPN;
- przekonania: prawicowe
- nie cierpi: masonerii, "neokonserwatyzmu", liberalizmu i lewactwa wszelkich odcieni.
- wyznanie: katolickie
(c.d.n.)