Dla tych, którzy już zapomnieli jak za marne 20,000 złotych można poniżać, prowokować i ranić Polaków przypomnę fragment tekstu Jerzego Urbana z tygodnika ?NIE?:

"Kochany staruszku! Połóż się do łóżka. Przykryj kołderką. Poczytaj sobie Katarzynę Grocholę albo jakiś lekki kryminał. Poćpaj kawiorku, pocmoktaj melbę, mniam, mniam. Puść se na wideo "Dzień świra" ? uśmiejesz się zacnie. Podłub sobie w nosie albo między palcami u nóg, co tam lubisz. Trochę drzemki, potem kaku. Nie rób z siebie widowiska zgrozy. Trochę miłosierdzia dla osoby ludzkiej nazwiskiem Wojtyła. I dla ubogich narodów wydających straszną forsę na seanse dręczenia papieża-starca. Przejazd papamobile jest dla finansów państwa jak powódź, trzęsienie ziemi, wojna lokalna, nalot szarańczy lub US Force.

Wyrzuć te starcze środki dopingowe, którymi Cię szpikują jak byczków hodowanych na olimpiadę, żebyś mógł przez godzinę ruszać nogą i mniej trząść ręką. Trują Cię przecież okrutnie i jesteś po tym podwójny kapeć. Nie rób widowiska z ludzkiej agonii, powściągnij więc chętkę, żeby paść na stanowisku. Choruj z godnością, gasnący starcze, albo kończ waść, wstydu oszczędź.

Seriale telewizyjne typu horror robi się dziś używając robotów, tricków, elektroniki, skanerów i kaskaderów. Żeby zmontować spektakl grozy, nie trzeba męczeństwa gwiazdora, udręki jego dworu, reżyserów i widzów. Karolu Wojtyło! Twój anioł stróż w poczuciu bezradności już dawno w łeb sobie palnął".

Nie mam zbyt dobrej pamięci, więc jakoś nie przypominam sobie apelu Pana Marka Edelmana (obecnie działacz demokratów.pl) we wszystkich liczących się mediach o zamknięcie tygodnika swego pobratymca. A być może takiego apelu wcale nie było?

Faktem jest jednak to, że nie brakowało wtedy obrońców zagrożonej wolności słowa. Nie tylko w polskich mediach, ale i w tak zwanym wolnym świecie odzywały się głosy w obronie biednego zaszczutego przez prymitywne polactwo bohaterskiego dziennikarza, który całe swoje życie poświęcił walce o wolność i demokrację.

?Międzynarodowy Instytut Prasy (IPI), działająca na skalę światową organizacja obrony wolności słowa z siedzibą w Wiedniu, skrytykował wczoraj wyrok skazujący Jerzego Urbana za znieważenie papieża na grzywnę 20 tys. Złotych. IPI nazwał wyrok "bardzo nieszczęśliwym", akcentując jednocześnie, że zapadł w kraju, który jest od niedawna członkiem Unii Europejskiej.
Zdaniem szefa IPI Johanna P. Fritza, wyrok na Urbana jest nadużyciem i pokazuje, iż władze "nie potrafią zapewnić w Polsce wolności słowa i wypowiedzi".

Istnienie w prawie karnym przepisów dotyczących zniesławienia Fritz nazwał "anachronizmem". W jego opinii, wyrok na Urbana doprowadzi do tego, że w polskiej prasie zapanuje autocenzura, która pozbawi Polaków dostępu do informacji.?

(PAP)
Nawet w Kościele znalazł się niejaki ks. Profesor Florian Lempa, który wziął w obronę biednego Urbana.

Może redaktor Michalkiewicz nie jest, aż tak wybitnym dziennikarzem jak cytowany autorytet Jerzy Urban, ale mam cichą nadzieję, że i za nim IPI wstawi się rychło. Pewnie też ksiądz profesor Lempa i inni duchowni pospieszą z pomocą tak jak w przypadku redaktora ?NIE?.

Niektórzy komentatorzy bieżących nagonek na zamówienie z małpią zwinnością szperają w archiwach, aby wynaleźć coś, co potwierdzi zarzuty wytrawnych myśliwych. Mieniący się prawicowcami osobnicy tak przywykli do antypolskich wyskoków Urbanów, Cichych, Szczuk, Michników, Warszawskich vel Gebertów, że zapomnieli chyba, że mieszkają w Polsce.

Ta atmosfera szydzenia z nas i naszej historii stała się tak swojska, że nikogo już to nie razi. Wystarczy umiejętnie poszczuć, aby rodzime ogary z prawa i lewa oskarżały się wzajemnie o antysemityzm.

Jest teraz nowa okazja do wykazania się gorliwością. Znamy już reakcję Światowego Kongresu Żydów na polską propozycję zmiany nazwy obozu Auschwitz.

Jak podaje Gazeta Wyborcza, wyspecjalizowany w tropieniu antysemityzmu i zwalczaniu Radia Maryja organ:
"Polski rząd chce redefiniować historię poprzez zmianę nazwy" - pisze w ogłoszonym w piątek oświadczeniu Maram Stern, urzędujący w Brukseli zastępca sekretarza generalnego Światowego Kongresu Żydów (WJC). "Mimo że obóz został zbudowany i był prowadzony przez Niemców, wszyscy w okolicy wiedzieli o jego istnieniu, a z miejscowych mieszkańców rekrutowano robotników. Rząd w Warszawie chce historię Polski odseparować od historii Auschwitz i dać do zrozumienia, że Polska nie odgrywała żadnej roli w obozie" - głosi oświadczenie.

ŚKŻ ma całkowitą rację. Obarczając Polaków winą trzeba by było pisać wówczas tak:

?Polski, niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny Auschwitz?. Brzmiało by to dziwnie i niezrozumiale.

Zmiana nazwy wprowadziła by tyle zamieszania na którym straciłyby przede wszystkim Niemcy. A przecież ten kraj terminowo wywiązał się z roszczeń wszelkich komitetów i kongresów żydowskich. Także niech nikogo nie dziwi, że w sprzeciwie wobec wprowadzenie do nazwy Auschwitz przymiotnika ?niemiecki? protestują zarówno kaci jak i ofiary. Wielki problem powstanie jednak wtedy kiedy polska pod naciskiem ŚKŻ wypłaci tej organizacji żądaną kwotę.

Wtedy być może nie będzie mowy o polskich czy niemieckich obozach zagłady. Pomysłowość tych środowisk karze jednak przypuszczać, że jakieś wyjście się znajdzie. Skoro dużą część strażników, którzy z wieżyczek obserwacyjnych spoglądali na to piekło stanowili Ukraińcy to za jakiś czas być może usłyszymy o ukraińskich obozach zagłady?

"Mimo że obóz został zbudowany i był prowadzony przez Niemców, wszyscy w okolicy wiedzieli o jego istnieniu, a z miejscowych mieszkańców rekrutowano robotników.?Pisze Maram Stern.

To ewidentne kłamstwo powinno zostać jak najszybciej sprostowane przez autora. Pierwszymi więźniami obozu byli przecież Polacy i to oni, a nie okoliczni mieszkańcy rozbudowywali obóz. Wiedzę zaś o obozie oprócz okolicznych mieszkańców posiadali również Amerykanie i organizacje żydowskie w USA.

To tak jakby ktoś za zagładę żydów obwinił samych żydów. Wszak to Judenraty tworzyły listy osób do wywózek z gett, a policja żydowska nadzorowała gorliwie te wywózki.

Jedno jest pewne. Cały ten spór nie jest na pewno sporem historycznym.

Prawdziwy dialog między Polakami i Żydami jest możliwy tylko wtedy, kiedy ci drudzy zaczną uważać inne narody za równie wyjątkowe. Czarny Hutu czy Tutsi, Cygan, Wietnamczyk, Polak, Ukrainiec, Japończyk czy Palestyńczyk tak samo nie chciał umierać jak mordowany Żyd. Takimi samymi gorzkimi łzami opłakiwały ich rodziny. I co pewnie może być dla niektórych nie do przełknięcia to zasługują na równie wieczną pamięć.

Kiedy obchodziliśmy 60-tą rocznicę mordów na Wołyniu Gazeta Wyborcza i Jacek Kuroń apelowali, aby nie wywoływać upiorów, wybaczyć i nie jątrzyć. Wznieść się ponad to, co dzieli i patrzeć w przyszłość.

Pytam, dlaczego jedne zbrodnie trzeba zapominać dla dobra przyszłości, a inne należy dla tej przyszłości na wieki zapamiętać?

Czy polskie dzieci wieszane na wołyńskich drzewach to ofiary pośledniejszego gatunku niż żydowskie dzieci ginące w komorach gazowych?

NIE MA WYJĄTKOWYCH NARODÓW, KTÓRYCH CIERPIENIA MUSZĄ BEZ SPRZECIWU ZOSTAĆ UZNANE ZA WYJĄTKOWE.

Ciekawe, że żadnemu polskiemu dziennikarzowi (wszak antysemityzm wyssaliśmy z krwią matek) nawet na myśl nie przyjdzie naśmiewać się z chorego pozostającego w stanie śpiączki Ariela Szarona? O czym to świadczy? O naszej przyzwoitości czy może o braku umiejętności korzystania z wolności słowa?

Nie doszukujmy się na siłę antysemityzmu w kraju gdzie chlebem powszednim jest antypolonizm. Profesjonalnych tropicieli i ekspertów od antysemityzmu jest na świecie aż nadto. Filmów pseudo-dokumentalnych o polskich oprawcach, artykułów o polskich obozach zagłady i innych prowokacji jest tyle, że młodzież gdzieś tam w dalekim świecie nie kojarzy już Niemców z tymi zbrodniami. Skąd się biorą pożyteczni idioci tropiący na siłę antysemityzm wśród swoich?

Gdzie jest ten jawny antysemityzm i język nienawiści w języku Michalkiewicza? Nie dajmy się zwariować.

Zwłaszcza, że łatwo dowieść to, iż ironiczny i lekko złośliwy ton jego felietonów dotyczył nie raz różnych środowisk, zjawisk czy wydarzeń. W podobnym ironicznym tonie atakowany felietonista wypowiadał się o nas Polakach, Ukraińcach, Niemcach, Białorusinach. Zawsze jednak mieściło się to w ramach przyjętych za dopuszczalne w dziennikarstwie.

Tak krytykowany obecnie felieton wygłoszony na antenie Radia Maryja niczym szczególnym nie różnił się od tych pisanych przez S. Michalkiewicza wcześniej. Skoro jednak czas to pieniądz i gdzieś zapadła decyzja w sprawie ?ostatecznego rozwiązania kwestii? problemów salonu z Radiem Maryja to i taki pretekst jest dobry.

Tu nie ma, na co czekać, szczególnie, gdy ojcowie redaktorzy już od dawna cenzurują dzwoniących słuchaczy, aby nie dać pretekstu do kolejnych oskarżeń o antysemityzm. Taka okazja mogłaby się już nie powtórzyć.

Możemy przyjąć, że nagonka obecna jest słuszna tylko pod jednym warunkiem. Trzeba się zgodzić, iż istnieje jeden wyjątkowy naród, którego obywateli nigdy i pod żadnym pozorem krytykować nie wolno właśnie z uwagi na jego wyjątkowość. Na to moim zdaniem zgody być nie może.

?ALIBI?(na wszelki wypadek)

Moim hobby oprócz zbierania prasy sprzed 1939 roku jest historia Żydów w moim mieście.

Zbieram zdjęcia dotyczące holokaustu. Uwieczniam to, co po żydowskich mieszkańcach mojego miasta jeszcze pozostało. Często bywam w takich miejscach jak ul. Strażacka, Nadrzeczna, Kozia, Mostowa i fotografuję te miejsca, których za kilka już lat może nie być.

Uruchamiam wyobraźnię patrząc na te place, ulice i na tych ludzi z fotografii, których już wśród nas nie ma. Żal mi ich szczerze po ludzku i marzę, aby ich żyjący rodacy wreszcie coś zrozumieli. Według dzisiejszych kryteriów pewnie jestem antysemitą i to zwierzęcym.

Taki sam pewnie ze mnie anty-Niemiec czy anty-Rosjanin. I pewnie na dziś nie ma na to rady. Najgorsze jest to, że ta ocena wcale nie zależy od mojej postawy.

Kryteria ustalają inni i nie mam na to wpływu.

Mirosław Kokoszkiewicz
inne publikacje autora... i na dawnej witrynie...