Ma Pan rację, to jest takie urabianie świadomości czytelników poprzez systematyczne klejenie fałszywych skojarzeń.

Pozdrawiam

Panie Dariuszu - podejrzewam, że dziennikarz posłużył się p. Szeremietiewem, jak za przeproszeniem solniczką - by nadać artykułowi smaku. Rakowski nie pasował, bo już wiekowy, p. Tyszkiewicz - wprawdzie szlachetnie urodzona, jednak aktorka (synonim lekkoduchostwa w biznesie).

Groźne jest to, że jak prokurator weźmie sprawy w swoje ręce, to z wymienionej listy wezwie wszystkich na świadków - zaciemniając sprawę - a gdy wpisze, że ten i ten uczestniczył w zakładaniu firmy mającej na celu ... - to z akt nie "wyreza się" tego przez najbliższe 10 lat.

Chcąc kogoś udydłać można wrzucić do rejestru np. uchwałę z listą osób publicznie znanych - proponując im cokolwiek - np. przewodniczenie radzie nadzorczej - można nawet przesłać przekazem pieniądze - co z tego, że wrócą - przekaz jest. A jak się ma zaprzyjaźnionego notariusza - to można wszystko.

Czytając Gazetę Polską można było dowiedzieć się, że pewien prokurator działający przeciw mafii paliwowej myśli o Strassbourgu, a nie o naszym wymiarze - podobnie, jak o tym, że p. Wieczerzak zmienia swój status z oskarżonego na pokrzywdzonego.
Sprawy nie biegną więc w każdym przypadku (akurat, w mojej opinii w sprawie p. Wieczerzaka zaczęły biec właściwie) w kierunku sprawiedliwości - i pytanie dlaczego tak jest, jest jak najbardziej zasadne. Ogólna odpowiedź jest znana - opór materii jest wielki - a prokuratorzy nie są pewni, czy obecna konstelacja polityczna będzie trwała.

Pzdr: Witek

Ostatnio pojawiły się wiadomości, że politycy bezspornie słusznie krytykowani przez media chcą tymże buzię medialną zamknąć i kosztem likwidacji "wolności słowa" zapewnić sobie komfort w rządzeniu. W Radio Tok-FM usłyszałem nawet jak redaktor rozmawiając z p. Senyszyn z SLD gratulował jej odwagi w krytykowaniu kaczyzmu w sytuacji powszechnego zastraszenia opozycji i niezależnej myśli przez strasznych Kaczorów. A p. Senyszyn przyznała, że co prawda, to prawda, ostatnio w Polsce odwaga bardzo zdrożała.

A w "publicznej"(cokolwiek to dziś znaczy) TV obejrzałem dyskusję jak to przedstawiciele 4-tej władzy prześcigali się w zapewnieniach, że nawet jeżeli są jakieś przegięcia, to osoba czująca się pokrzywdzoną ma prawo wypowiedzieć się w medium, które ją skrytykowało. Pamiętam, że ten motyw sprostowania podnosił zwłaszcza wielce elokwentny redaktor z GW. Otóż tak się złozyło, że przed kilku dniami w stołecznym dodatku do GW wydrukowano tekst pomawiający mnie o co najmniej tolerowanie nierządu (rozporek to teraz główny motyw przewodni w publicystyce GW). W zw. z tym zachęcony opowieściami panów redaktorów napisałem grzeczne sprostowanie i wysłałem e-mailem do GW. I co? Ano nic, jak mawiał znany klasyk języka polskiego L.W. ani be, ani me, ani kukuryku.

W moim pierwszym post'cie w tym temacie wyżej pisałem jak to "Dziennik", nie chciał drukować mojego sprostowania. Teraz tak samo postąpiła GW. Tym razem nie wysyłam mojego sprostowania do "konkurencji" GW, czyli do "Dziennika". Skoro wyszło, że: Wart pałac ("Dziennik") Paca (GW), wart Pac (GW) pałaca("Dziennik") to chyba nie warto się trudzić.

Poniżej tekst mojego sprostowania.