I tak na przykład:
W dniu 16 grudnia wybuchł protest w mieście Timişoara w odpowiedzi na próbę eksmisji węgierskiego pastora, László Tőkés. Tőkés niedawno krytykował reżim rumuński w międzynarodowych mediach i Rząd Rumunii oskarżył go o prowokowanie nienawiści etnicznej. Na żądanie władz Biskup usunął go ze stanowiska i zabronił korzystać z przysługującego mu mieszkania. Przez jakiś czas wierni gromadzili się wokół jego domu by uchronić go przed eksmisją. Wielu przechodniów nieobeznanych ze sprawą spontanicznie dołączyło do protestu.

Widząc że sytuacja wymyka się spod kontroli mer miasta, Petre Moţ, sugerował że odwołał decyzję eksmisji pastora. W międzyczasie tłum stawał się coraz bardziej niecierpliwy i skoro Petre Moţ odmówił potwierdzenia swej decyzji na piśmie protestujący zaczęli skandować antykomunistyczne hasła. Wówczas na miejscu pojawiły się pierwsze siły policyjne i Securitate. O 19:30 protest rozprzestrzenił się, a oryginalny powód stracił zupełnie na znaczeniu. Niektórzy protestujący próbowali nawet podpalić Komitet Lokalny Komunistycznej Partii Rumunii. Securitate odpowiedziało gazem łzawiącym i armatkami wodnymi, a policja tłumiła brutalnie protest bijąc i aresztując wielu zgromadzonych. Około 21:00. protestujący wycofali się. Zgromadzili się ponownie w okolicy Katedry Prawosławnej i rozpoczęli marsz protestacyjny wokół miasta i znów stali się celem ataków służb bezpieczeństwa.

Protesty i rozruchy wznowiono kolejnego dnia (17 grudnia). Tłum wdarł się w końcu do budynku Komitetu Lokalnego i zaczęto wyrzucać pisma, książki, broszury i inne symbole reżimu komunistycznego za okna. Po raz kolejny probowano podpalić budynek. Tym razem do akcji wkroczyło wojsko. Fakt użycia wojska sugeruje ingerencję najwyższych struktur komunistycznej władzy. Armii nie udało się przywrócić ładu, w mieście zapanował chaos. Słychać było strzały, po ulicach jeździły czołgi i transportery opancerzone, nad głowami latały helikoptery wojskowe. Płonęły samochody i budynki. Zginęli też ludzie, choć dokładna liczba nie jest znana. W Timişoarze wiadomo jednak było, że strzelający byli po stronie reżymu, a ofiary były protestantami-rewolucjonistami. Później, gdy kraj pogrążał się w chaosie ta granica uległa zatarciu... Resztę może pan doczytać:

http://pl.wikipedia.org/wiki/Rewolucja_w_Rumunii

Później ów pastor został biskupem i jego właśnie zapamiętałem, i pamiętam do dziś, a inni duchowni wszelkich wyznań, którzy byli dyspozycyjni wobec władzy, jakoś rozmywają się w niepamięci, jakby nie mieli twarzy.

Proponuję pokazać tekst Małżonkowi i szybko dzwonić po pogotowie. Będzie potrzebne. Jak nie Jemu to Pani.

Ingres arcybiskupa Stanisława Wielgusa na metropolitę Warszawy jest zwycięstwem Kościoła nad szatanem i to zwycięstwem spektakularnym poprzez prowokacyjny wydźwięk tego aktu.
Oto wbrew wyciągniętym zarzutom i olbrzymiej presji salonu, wbrew terrorowi medialnemu by ingres odwołać, wbrew naciskom pp "zatroskanych" o Kościół życzliwych jego doradców na samego arcybiskupa by zrezygnował z tego powołania - zarówno Ojciec Święty jak i nominowany przez niego pasterz nie ugięli się przed "światem"!
Co ten gest oznacza?
Po pierwsze: Pasterza wyznacza sam Bóg poprzez nieomylny urząd następcy św. Piotra a nie media napędzające opinię publiczną.Zasady demokracji jak: poparcie większości, wyniki sondaży, tzw. oczekiwanie społeczne,czy spełnienie norm politycznej poprawności(pp) - nie maja tu nic do gadania.

Po drugie: Pasterzem może zostać człowiek grzeszny, bo takim jest każdy z nas. To sam Bóg będzie go sądził a nie pan redaktor.

Po trzecie: Kościół nie pozwoli narzucić sobie metod postępowania wyznaczonych przez salon i ich ubeckich sługusów. Kościół postępuje własną drogą i kieruje się swoimi zasadami działania wyznaczonym przez Założyciela. Te zasady i kryteria nie baczą na doraźne cele polityczne tylko ukierunkowane są w daleką perspektywę wieczności.
Byłem załamany ostatnimi doniesieniami mediów na ten temat - teraz jestem zbudowany tą konsekwencją i twardością Ojca Świętego i MOJEGO KOŚCIOŁA!!!
To wielki znak od Boga i być może zwrot w historii zmagań odwiecznych wrogów.

Polecam link
http://www.naszdziennik.pl/dodatek/dodatek003/