Prawica.net

Aby zlikwidować przymus "oszczędzania" to świat musiałby się przekręcić na"lewą' tfu co ja tu wypisuję na prawą stronę i to jeszcze nie przenicowaną

A czy to możliwe, że wprowadzamy w życie - tylko u nas - taki mechanizm: osoby młode prowadzące działalność na własny rachunek i pracujące do czasu ukończenia 25. roku życia (można to zrobić inaczej, opisuję zasadę)zwalniamy z płacenia obowiązkowej składki emerytalnej i dajemy im prawo płacenia podatku od dochodu (np. 10%). Po upływie roku od wprowadzenia tego mechanizmu następny rocznik zwalniamy na 6 lat, potem następny na 7 lat itd.
Po biblijnych 40 latach wędrówki przez pustynię socjalizmu (stale ograniczanego) pierwszy rocznik 65-latków ma za sobą 5-letni okres niepłacenia składek na ZUS, a następny rocznik 6-letni... Ci, którzy czcili złotego cielca albo już wymarli albo dożywają swoich dni. Następne roczniki wchodzące na rynek wiedzą, że nikt im żadnej emerytury nigdy nie zapewni, chyba że wyjadą gdzieś do kraju socjalistycznego.
Proszę mnie zweryfikować matematycznie, bo nie jestem pewny, czy wszystko dobrze policzyłem.
--------------
http://prawica.net/node/6035
aribo.pl/jerzykalwak

Panie Jerzy,
To nie jest tak skomplikowane, by nie dało się rozwiązać tu i teraz - wymaga jedynie woli i determinacji.

Bazując na kilku prostych faktach:
- dobrobyt, zysk, pieniądze - biorą się z pracy, z tego, że ludzie coś robią, wymyślają, produkują, hodują.
- praca jest dobrem wysokoopodatkowanym, wyżej niż inne dobra - stąd jest nabywana niechętnie.

Zakładając nawet obecny system w jego koncepcyjnej postaci - tj. że ubezpieczenia emerytalne są obowiązkowe i mają charakter głównie socjalny, nie kapitałowy - tj. że wymiar emerytury zależy głównie od tzw. nabycia tytułu do świadczenia - można go (system) zrobić lepiej.

Cel ten można zrealizować w ten sposób, że obniży się opodatkowanie samej pracy, uprości wyliczanie tego opodatkowania - zaś utratę wpływów z tego tytułu skompensuje zmianą stawek (podwyższeniem) innych podatków oraz cięciami wydatków.

Metody zrealizowania tego celu są bolesne i niepopularne - vide reakcja na próbę wprowadzenia jednej stawki VAT, niższej niż obecna 22%, ale wyższej dla dóbr tzw. wrażliwych, np. żywności.

W społecznej świadomości lepiej jest płacić za jedzenie 10-15% mniej, niż otrzymywać kilkadziesiąt procent więcej wynagrodzenia "do ręki" - bo te kilkadziesiąt procent płaci ZUSowi pracodawca, czego przeciętny pracownik nie wie, albo uznaje za oczywistość, jak to, że oddycha.

W przypadku osób nieczynnych zawodowo, przynajmniej oficjalnie (około połowa populacji) każdy podatek, który trzeba zapłacić (np. VAT) i nie ma jak obejść jest nieakceptowalny. ZUS jest społecznie akceptowalny, bo płacą go "oni", więc "nas" nie dotyczy - "oni" kupią sobie tańsze mercedesy i po sprawie.

Taka tendencja utrwaliła się przez kilkanaście lat fiskalizacji - i należy ją odwrócić - im więcej ludzi będzie chciało i mogło pracować tym lepiej - jeżeli nie od razu, to w perspektywie najbliżych lat. Ta perspektywa jest tym, co odróżnia człowieka od psa czy krowy - krowa nie martwi się, czy trawa będzie rosła w przyszłym roku - po prostu ją żre i ryczy, jak nie ma co żreć.

Popularyzacji wymaga pogląd, że państwo nie jest źródłem o nieskończonej wydajności finansowej, emerytury "państwowe" będą skromne - i trzeba troszczyć się we własnym zakresie o oszczędzanie "na czarną godzinę". Coraz więcej ludzi to rozumie, chociaż, co stwierdzam z ubolewaniem, nawet "wyrobieni czytelnicy" Prawica.net nie zawsze są świadomi tego, że ZUS niczego nie ma, poza bieżącymi wpływami z parapodatku i dotacji państwowej + infrastruktura + pracownicy.

Kolejną kwestią jest majątek pozostający w gestii państwa, który pracuje na jego zachcianki - a nie potrzeby przyszłych zobowiązań, vide spółki skarbu państwa, które są w znacznej mierze łupami wyborczymi.

Opisywana w innym miejscu Wielka Brytania - jest atrakcyjna, bo z punktu widzenia polskich realiów tj. naszej średniej krajowej nie ma tam ani PIT, ani ZUS - ale niestety nie da się tego prosto zaimplementować.

Warto jednak przemyśleć możliwość legalizacji działalności gospodarczej, w której zarówno poziom oczekiwanych świadczeń (np. jedynie proste ubezpieczenie zdrowotne) jest niewielki - ale i skala obciążeń również. Różnica pomiędzy osobą, która coś robi i z tego żyje, a taką, która korzysta jedynie ze świadczeń państwa i/lub rodziny jest po pomnożeniu przez liczbę takich osób ogromnym obciązeniem dla budżetu.

Mam też swój pomysł na reformę leczenia.
Zwykle przyjmuje się, w akcie rozpaczy - że tylko ubezpieczenie podstawowe, proste zabiegi, pogotowie - to mogłoby się należeć przy niskiej składce.

Ja postąpiłbym odwrotnie- tj. płatne byłyby zabiegi proste - np. wizyta u doktora "od grypy" - powiedzmy 15 zł, gips: 75 zł. Ubezpieczenie obejmowałoby jedynie zabiegi drogie, losowe.
Oczywiście, gdyby ktoś chciał i mógł miałby możliwość kupić "full wypas".

Tak, jak jest teraz, jest głupio - "zwykły" doktor jest za darmo, a "poważny" musi czekać, bo nie ma mocy przerobowych.

Konkludując - wprowadziłbym odpłatność w zakresie niewielkich sum, być może za wszystko. Tyle - że to wymagałoby, o ile wiem nawet zmiany konstytucji. Unia też podniosłaby wrzask, zapewne.

Nie musimy koniecznie produkować telewizorów plazmowych - ale z pewnością, by mieć gdzie mieszkać konieczne jest budowanie i remontowanie domów tu, a nie "tam".
To kolejne zagadnienie - pozornie nie związane z tematem - urządziłbym odpowiedzialnym za uchlalanie planów zagospodarowania przestrzennego takie historyczne "konklawe" - nie mogliby opuścić swej pracy, do czasu uchwalenia. Nawet gdyby miało to trawać i trzy lata. Byłaby robota przy dowozie pizzy i hamburgerów do urzędów.

- - - - - - - - - - - - - - - - - -
Zakładamy Prawicę RP (partię polityczną)