Prawica.net

Czy ostatnie wybory parlamentarne były najważniejszymi od 17 lat? Czy stawką był los Polski, która przez parszywych karłów stanęła nad przepaścią? Czy skończył się zły sen „wykształciucha” i możemy wrócić do normalnego, salonowego ładu społecznego?

21 października 2007 okazał się równie ważny dla części yntelygentów z warszawki i krakówka jak wyjście z niewoli Egipskiej dla Żydów. Nie ma sensu tracić czasu i miejsca na komentowanie bredni o końcu kaczyzmu, faszyzmu, bolszewizmu, totalitaryzmu i ciemnogrodu. Zostawmy to jego świątobliwości Jackowi Żakowskiemu czy redaktorom „jedynego inteligenckiego głosu w twoim domu”- Gazecie Wybiórczej.

Ostatnie wybory okazały się jednak przełomowe i ważne z innych powodów.

Po pierwsze - wyniki pokazały, że nareszcie czas czerwono-różowych mędrków z LID-u się kończy. Koalicja nieboszczyków z Unii Wolności, SLD, SDPL i UP zdobyła bowiem mniej głosów niż samo SLD 2 lata temu! Polacy opowiedzieli się definitywnie za prawicową koncepcją państwa oddając 70% głosów na ugrupowania solidarnościowe. Przy takim podziale sceny politycznej, można spodziewać się, że politycy PD zwiążą się bliżej z PO, która potrzebuje więcej rąk do głosowania. SLD-owcon zostanie więc marginalizacja, a w najlepszym wypadku wykończy ich „choroba” z Filipin.

Po definitywnym wyeliminowaniu z polityki małych ugrupowań jak LPR czy UPR i dzięki specyficznemu systemowi finansowania partii, na scenie utrzymają się tylko najwięksi. Istnieje wielkie prawdopodobieństwo, że polski parlamentaryzm spolaryzuje się na kształt amerykańskiego. Z tą jednak różnicą, że PO będąc odmianą amerykańskich demokratów, w gospodarce będzie lansować doktryny republikanów, a PIS będąc przywiązany do konserwatywnych wartości, gospodarczo stoczy się jeszcze bardziej na lewo.

Sytuacja taka będzie z pewnością stabilizowała polską politykę. Skończą się ciągłe negocjację i targi ze znienawidzonymi koalicjantami i wyborca będzie wiedział na jaką wizję Polski głosuje.

Po drugie - pierwszy raz w historii wolnej Polski wybory wygrała partia głosząca program wolnorynkowy. Skończył więc się czas, gdy najważniejszym elektoratem dla polityków byli tzw. pokrzywdzeni przez transformację. Właśnie to zgubiło pisowskich spin-doktorów. PIS w tej kampanii wykorzystał dokładnie te same sztuczki, które dały im victorię przed dwoma laty. Tym razem jednak bezczelnie kłamliwa i populistyczna reklamówka z prywatnymi szpitalami nie okazała się majstersztykiem na miarę znikającego jedzenia z lodówki.

Dlaczego? Z bardzo prostego powodu. Chyba każdy polski obywatel zna kogoś kto pracuje i mieszka na Wyspach Brytyjskich. Właśnie ta odważna i przedsiębiorcza grupa ludzi uświadomiła rodaków w Polsce czym jest liberalizm gospodarczy i normalna, częściowo prywatna służba zdrowia. PIS wymierzając swoje działa w liberałów, strzelił sobie w stopę. Z tego samego powodu Jarosław Kaczyński przegrał debatę ze znanym z miałkości i bezbarwności Tuskiem.

Jego porażka wynikała z prostej zasady. Prawo naturalne czyli kapitalizm zawsze wygra z czerwonym zwichnięciem umysłu czyli socjalizmem. Kaczyński broniąc etatyzmu i interwencjonizmu stracił kontakt z rzeczywistością, zapominając o rzeszy Polaków pracujących w najbardziej kapitalistycznym miejscu Europy. Inna sprawa czy na pewno PO zrealizuje swoje założenia. W końcu większość posłów Platformy miała okazję dokonać wolnorynkowej rewolucji będąc członkami UW, AWS czy KLD. Ważne jednak, że społeczeństwo w końcu oczekuje liberalnych reform.

Po trzecie - W parlamencie zabraknie reprezentacji narodowo-katolickiego elektoratu. I jest to sytuacja bardzo zła. LPR, która swego czasu była prężną partią została zniszczona przez swojego nieroztropnego lidera Romana Giertycha. Wycięcie przez niego dużej części ambitnych ludzi, koalicja z najgorszymi wyrzutkami komunistycznymi - Samoobroną, czy desygnowanie na premiera skompromitowanego Kaczmarka spowodowało odpłynięcie elektoratu do PiS. Niestety okazało się, że Giertych ze swoimi pretorianami ma tak negatywny elektorat, że nawet UPR-owcy zdecydowali się przerzucić swoje głosy na PO i PIS.

W obecnym parlamencie nie ma już eurosceptyków, tak potrzebnych do ostrzegania społeczeństwa przed niektórymi zgubnymi działaniami socjalistycznej Unii Europejskiej. Możemy również zapomnieć o mocnym głosie katolickim broniącym nas przed ekspansją lobby homoseksualistów czy aborcjonistów. To plus nadmierna pro-europejskość PO może spowodować napływ ideologii „postępowców”, stopniową zmianę nastawienia Polaków do konserwatyzmu co doprowadzi do ponownego zamiłowania do eur-socjalizmu.

Jako libertarianim daję kredyt zaufania Platformie Obywatelskiej. Czytając program PO nie mogę z czystym sumieniem odrzucać go tylko przez osobiste uprzedzenia do jej liderów. Zachowałbym się wtedy jak wyborcy UPR-u, którzy odrzucili tę partię (mimo, że szansa wejścia do sejmu była naprawdę duża) tylko przez sojusz z LPR-em. Wierzę, że walka z socjalizmem się zaczęła…jeśli i oni zawiodą…cóż zawsze pozostanie…no właśnie co?

Łukasz Adamski
inne teksty autora...
www.lukaszadamski.pl