W Pana wypowiedzi mnóstwo niekonsekwencji. Najpierw stwierdza Pan, że PiS jest niezwykle szkodliwy, potem żałuje Pan, że oddał władzę, a następnie, stwierdza , że przez dwa lata rządów nic nie zrobił. Pomijając fakt, że sie kompletnie z Pana wypowiedzią nie zgadzam, to apelowałabym, o odrobine logiki w Pańskich wypowiedziach.
Po pierwsze, jeżeli ktoś jest szkodliwy, to nalezy się cieszyć, że stracił władzę. Po drugie, jeżeli PiS nic nie zrobił, to trudno w takim działaniu dopatrywać sie nadmiernej szkodliwości, zwłaszcza, że wskaźniki ekonomiczne w tym czasie były wyjątkowo korzystne.
Jeżeli taka jest opinia Pan na temat rządu PiS, to niezmiernie jestem ciekawa, jaka jest na temat obecnego rządu?

Pańskie przypuszczenie bardzo łatwo obalić.

Skoro p. Marszałek miała prawdziwe informacje, to dlaczego opublikowała te nieprawdziwe?
Dla zmylenia lub niepoznaki?

Takie się okazały - co nie tylko sąd stwierdził, ale i niektórzy z publikujących, którzy zapewne dysponowali dossier z tego samego źródła, sądząc po treści.

Można też dociekać, że część była prawdziwa, część nie - no, ale skoro prawdziwe okazały się nieprawdziwe, to jak wierzyć i rozeznać się, które są bardziej prawdziwe?

Czy nie prościej przyjąć, że skoro część informacji była z pewnością nieprawdziwa, to pozostała część też?

Postuluje Pan wprowadzenie nowej kategorii informacji prawdziwych "prawdziwe napewno" - ale niemożliwe do ujawnienia i nieweryfikowalne?

A celem uprawdopodobnienia prawdziwych publikowanie nieprawdziwych?

Pańskie rozumowanie nie trzyma się tzw. kupy - patrząc na to z punktu widzenia czystej logiki.

Kontynuując - skoro sąd ocenił informacje jako nieprawdziwe - to czy fakt nieprocesowania się czyni inne informacje jakoby istniejące - prawdziwymi?

Pan błednie zakłada, że istnieje jakieś dziennikarstwo śledcze - tymczasem istnieje dziennikarstwo wrzutkowe.

Kilka redakcji dostaje pakiety informacyjne, ocenia je jako prawdopodobne - i publikuje.

Po zapoznaniu się z całokształtem i konkretami wrzutki okazują sie prawdziwe, bądź nie - jak w przypadku p. Szeremietiewa. Niektóre redakcje drukują sprostowania i przyznają sie do błędu - inne nie.

Oczywiście można wtedy napisać, że miało się inne informacje, prawdziwe, całkiem inne niż te, co miał sąd.

Jeżeli te inne informacje były tylko i wyłącznie komunikatami głosowymi (materiał na zeznanie świadka) - to czyżby pozycja p. Szeremietiewa była tak silna, że boją się zeznawać?
Bo rozumiem, że innych "dowodów" Pan nie ma?

Pan Szeremietiew oczekuje rozstrzygnięcia sądu w racjonalnym terminie - chyba ma do tego prawo?

Rozumiem, że prokurator postawił zarzuty w oparciu o znane dowody, a nie abstrakcyjne, którymi dysponuje p. Marszałek?

A może prokurator postawił zarzuty na podstawie wiedzy ezoterycznej, przekazanej telepatycznie?

Mógłby Pan coś bliżej "w temacie"?

Skoro p. Szeremietiew nie wytacza sprawy o to, co okazało sie ewidentną nieprawdą - to skąd obawy, że będzie miał coś do powiedzenia, gdy pojawią sie "prawdziwe" dowody?

Rozmumiem, że czyjąś godność narusza podanie prawdziwych faktów, ale kłamliwych nie?

--------------
Prawica RP (partia polityczna)

Pan Cogito

Zanim o mojej moralności.
Ścigający przestępstwa zbierają informacje, tzw. operacyjne, gdzie są fakty i plotki, uzasadnione podejrzenia i zwykłe pomówienia, no jest wszystko. Czy jednak można kogoś skazać na podstawie takich mat. operacyjnych? Nie można. Można skazać tylko na podstawie DOWODÓW, czyli sprawdzonych i potwierdzonych w kilku źródłach FAKTÓW. Rzetelne materiały operacyjne są weryfikowalne przez to, czy na ich podstawie śledczy są w stanie przedstawić wiarygodne sądowo dowody. A i one są jeszcze weryfikowane w bezstronnym postępowaniu sądowym, w którym oskarżyciel i oskarżony mają równe prawa, toczą spór i co gorsza, oskarżony nie ma obowiązku tłumaczyć się - to oskarżenie ma mu dowieść przed sądem winę. Pan by to pewnie inaczej urządził, prawda?

Gdyby więc można było kogoś skazać w oparciu nie zweryfikowane i do tego nielegalne materiały operacyjne, albo artykuł prasowy, to nie byłoby w kodeksie karnym przestępstwa pomówienia. Dlatego systemy prawa w cywilizowanych państwach posiadają też ścisłe procedury LEGALNEGO zdobywania dowodów. Dowody nielegalne nie mogą być podstawą wyroku. Gdyby było inaczej to czym różniłby się policjant od przestępcy, obaj wszak działaliby nielegalnie.
A ponadto - chciałby Pan być sądzony na podstawie dowodów zdobytych w sposób nielegalny?

A teraz rola dziennikarstwa śledczego? Ma ono ujawniać niepokojące społecznie zjawiska natury przestępczej. W następstwie ujawnionych w mediach podejrzeń działania podejmują organy ścigania. Jeśli śledztwo potwierdza zarzuty medialne, dziennikarz spełnił swoją rolę. Gdy śledztwo i wyrok nie potwierdzają zarzutów – dziennikarz odpowiada za pomówienie. Oczywiście, na korzyść dziennikarza działa uzasadniony interes społeczny, zasady wolności prasy i tajemnicy dziennikarskiej. Jednak nadużycie tych wolności jest karane i to nawet surowo (np. w USA) bowiem prawa przyznawane mediom musza też oznaczać odpowiedzialność w ich korzystaniu. Innymi słowy im więcej uprawnień tym większa odpowiedzialność – nasi dziennikarze tego zdaje się jeszcze nie rozumieją.

A teraz co do red. Marszałek. Twierdziła, że Farmus był moim „kasjerem” zbierającym łapówki, a zagrożony aresztowaniem wsiadł na prom i z kilkom paszportami uciekał do Szwecji. Śledztwo trwało ponad dwa lata, proces następne dwa, okazało się, że Farmus nigdzie nie uciekał, miał dwa paszporty, polski i kanadyjski i w wyroku został uniewinniony od zarzutów łapownictwa. Tak więc „nielegalne” dowody red. Marszałek, jeśli one wogóle były, śledczym nie udało się przekształcić w „legalne” wiarygodne procesowo dowody. Np. w tym co Marszałek napisała „stało”, że Farmus spotkał się z przedstawicielem producenta radarów pola walki i zażądał kilkudziesięciu tys. dol. łapówki. Prokuratura, być może wierząc dziennikarce, zapisała to w akcie oskarżenia. A na sali sadowej świadek, ów przedstawiciel, nie rozpoznał w oskarżonym rozmówcę nt. łapówki i podał okoliczności wykluczające, aby Farmus mógł być w miejscu tej rozmowy. Wg świadka odbyła się ona w budynku do którego Farmus nie miał prawa wstępu, a księga wejść nie potwierdziła, aby ktoś Farmusa tam wprowadził. Efekt – prokurator na sali sądowej wycofał się z tego zarzutu. Jak Pan myśli, red. Marszałek napisała może, po tym, że zarzut okazał się nieprawdziwy? Jak Pan sądzi – powinna może przeprosić za napisanie nieprawdy?

W przypadku zarzutów red. Marszałek wg Pana wyrok skazujący Farmusa byłby ok., a uniewinniający nie, bo red. Marszałek uważa inaczej? Pan myśli cogito), że red. Marszałek ma tajemną wiedzę i wyrok uniewinniający Farmusa psu na budę. A może Farmus powinien na sali sądowej powiedzieć wyrok jest niesłuszny bo dziennikarka Marszałek już uznała mnie za winnego. Tak Pan wyobraża sobie właściwe zakończenie sprawy?

A to Pańskie stwierdzenie odbieram jako obrzydliwe:

Prokurator ZSSR Andriej Wyszynskij powiadał, sędzia i prokurator dążą do ustalenia prawdy, do czego więc jest potrzebny w procesie obrońca, żeby mącić, przeszkadzać sądowi i prokuratorowi?
W ZSSR nie martwiono się o legalność dowodów, Pan też uważa, że nie ma o co kopii kruszyć – gratuluję Panu tego wzoru. I jak tam z Pańską moralnością i etyką?

COGITO ERGO SUM Panie „cogito”!!! W Pańskim przypadku można raczej powiedzieć non cogito ergo sum, na tym forum.

R. Szeremietiew

No, tak, tylko że w tzw. "sprawie Szeremietiewa" brak jest tego rodzaju dowodów, które byłyby oczywiste w ocenie, a nieprzydatne procesowo.

Zna Pan takie?
--------------
Prawica RP (partia polityczna)

Żeby sąd złamał prawo? Jeżeli już Pan pisze o sprawie, to może Pan podać uzasadnienie, przepisy, które zostałyby naruszone albo, które wg Pana zostały źle zinterpretowane, bo chyba się Pan dobrze orientuje w sprawie. Niech Pan przytoczy orzeczenie SN, na którym opierał się sąd wydając decyzje, jest ustawa o policji. To wszystko jest, tu nic nie jest zagadkowe.

Może się Panu to nie podobać, ale w państwie prawa to sądy legalizują podsłuchy, a nie prokuratura.

W ten sposób też można „uniewinnić” się od poważnych zarzutów, ale czy o to chodzi?

- Jest Pan pewien?

Nie wiem, co ma wspólnego sprawa Siemiątkowskiego z tą? Wrzuca Pan do jednego kotła i miesza. Dowody są tak tajne, że nie mogą ujrzeć światła dziennego. Przy takim myśleniu, to sądy są niepotrzebne, kilku sprawnie działających prokuratorów i po sprawie. Po co marnować pieniądze, bawić sie w biurokrację.

Pan naprawdę nie widzi tych absurdów w swoim wpisie?

Wojciech
-------------
"Bóg, dając nam życie, obdarował nas jednocześnie wolnością"