Opinie

Kiedyś napisałam: "uważam, że państwo powinno mieć wiele do powiedzenia w kwestii ekonomii. Najlepiej, by opiekowało się obywatelem tak, jak rodzice opiekują się dziećmi". Co można rozumieć przez słowo "rodzice"? Kto ma być "matką" i "ojcem" Narodu? Otóż - Kościół katolicki oraz świecki przywódca. Mielibyśmy wówczas teokrację i prawicowy autorytaryzm w jednym...

Wybitny intelektualista Dziwisz Stanisław dał też głos na temat książki historyków IPN o Wałęsie: nie czytał jej, ale z przykrością przyjął medialne doniesienia. Nie wspominał o podważaniu legendy „Solidarności”, za to wykonał obowiązkową inwokację do Ojca Świętego.

Nie po raz pierwszy Katarzyna zdradzała niezdrową fascynację zgniłym Zachodem. Nie chęć turystycznego wyjazdu, krajoznawczej wycieczki pozwalającej porównać oba systemy i cieszyć się swoim, socjalistycznym. Nie ochotę na wypad po zakupy w supermarketach. Jacek wyczuwał, że Kasi Zachód podobał się jako taki.

Symulację wysokości emerytur rząd odważył się w końcu przedstawić oświatowym związkom zawodowym. Poprzedniemu rządowi „kota popędzili” górnicy, którzy też nie są na tyle głupi, żeby liczyć na OFE. A p[rzeciez w kraju, w którym ponad 15% społeczeństwa stanowią emeryci, wprowadzenie kapitałowego modelu emerytalnego opartego na opodatkowaniu wynagrodzeń nie jest możliwe!

Ta zakazana książka zaskakuje przede wszystkim, że jest to jest nudna autobiografia (a nie krwawy manifest polityczny). Poglądy Hitlera zawarte w "Mein Kampf" trzeba mozolnie wyszukiwać i rekonstruować w pozbawionych emocji opisach jego niezbyt ekscytującego życia.

W demokracji do niczego nie trzeba ludzi przekonywać, bo ten system (co wynika z powyższego modelu) z natury jest coraz bardziej tyrański. Można przyspieszyć pęd w tym kierunku, ale w drugą stronę, czyli do wolności nie ma już odwrotu bez likwidacji demokracji właśnie.

„Czy liturgia ta ma być obecna w wielu parafiach?” – pytali niedawno dziennikarze reprezentującego Papieża kard. Castrillon Hoyosa, celebrującego pierwszą od 39 lat Mszę „trydencką” w katedrze westminsterskiej. „Nie, nie w wielu – odparł Kardynał. – We wszystkich!”

Oczywiście dwugłowe cielę nie istnieje. Nie byłoby w stanie żyć, podobnie jak dwugłowy orzeł. Tymczasem znakomici, obnoszeni na rekach mediów polscy politycy i konstytucjonaliści stworzyli dwugłową hybrydę w postaci rządów parlamentarno-prezydenckich.

Z przyjemnością przeczytałem pracę "Sejm 1922-1927", wznowioną niedawno jako drugi tom Biblioteki konserwatyzm.pl. Ta niewielka książeczka, opublikowana pierwotnie w 1928 r. wyszła spod pióra znamienitego historyka prof. Władysława Konopczyńskiego (1880-1952), a poświęcona jest funkcjonowaniu w Polsce parlamentaryzmu za czasów Sejmu I kadencji.

To miał być wspaniały pogrzeb. O wspaniałą oprawę „uroczystości państwowej” zadbali hierarchowie Kościoła katolickiego pełni wyrozumiałości dla ateisty i przodownika walki o świeckość państwa. Na wysokości zadania stanął sam prezydent RP wychwalając zasługi zmarłego, który w wywiadzie dla włoskiego dziennika „La Repubblika” porównał Kaczyńskich do Putina.