Ukraina weszła w kampanię wyborczą. Jej inauguracją były huczne obchody 66-lecia utworzenia Ukraińskiej Powstańczej Armii, która największe swoje zwycięstwa odniosła nad bezbronnymi polskimi kobietami i dziećmi.

To już kres marzeń o polityce prometejskiej, którym dał wyraz minister Sikorski, skromnie zauważając, że wspierały go proroctwa.

W cieniu Szewardnadze wyrastał już Michał Saakaszwili, który w końcu go wygryzł, podobno przy pomocy „filantropa”, czyli Jerzego Sorosa, który sfinansował mu „rewolucję róż” w Tbilisi, podobnie jak w kilka lat później – „pomarańczową rewolucję” na Ukrainie. Następnego dnia po przewrocie samolotem z Londynu przybył Borys Abramowicz Bieriezowski, żeby sprawdzić, czy Gruzja nada się „filantropowi” na otarcie łez po utracie rosyjskich alimentów.

Prezydent Saakaszwili najwyraźniej spodziewał się jakiejś spektakularnej odsieczy, która Rosjan rzuci na kolana. Tymczasem odsiecz nie nadchodziła a Rosjanie nieubłaganie zbliżali się nawet do Tbilisi. Słowem – sytuacja robiła się poważna. W tym momencie przybyła odsiecz w osobach prezydenta Lecha Kaczyńskiego, który na czele zmobilizowanej naprędce ekipy prezydentów Litwy, Łotwy, Estonii i Ukrainy dotarł do Tbilisi w samą porę, by wystąpić tam na wiecu z tak zwanymi wyrazami solidarności.

Wojna w Gruzji jest testem wiarygodności dla próby nawiązania w polskiej polityce wschodniej do nurtu prometejskiego. W okresie międzywojennym, z inspiracji polskiego wywiadu wojskowego, podjęto próbę ekscytowania tendencji niepodległościowych na Ukrainie i Kaukazie. Niestety polskie możliwości w tym zakresie ograniczały się głównie do groźnego kiwania palcem w bucie.

Billboard przedstawia dwóch rozebranych mężczyzn, spoczywających pod czerwonym, satynowym prześcieradłem. To prześcieradło wybrzusza się w dwóch miejscach...

Instytut Studiów Wschodnich założony przez Zygmunta Berdychowskiego, od wielu lat urządza w Krynicy tak zwane „fora ekonomiczne”. W tym, roku takie „forum ekonomiczne” odbędzie się w dniach 10-13 września. Nie byłoby w tym może nic osobliwego, gdyby nie skład Rady Programowej tegorocznego Forum Ekonomicznego.

W Kambodży na ofiarach socjalistycznych przemian, których rozłupane motykami czaszki i kości udowe spoczywają w oszklonej „stupie”, rodzaju buddyjskiej kapliczki – żadne zapowiedzi „reform” nie robią już wrażenia, więc nie protestują na przykład przeciwko rządom premiera Hun Sena, który doprowadził do tutejszego „okrągłego stołu”.

Trzeba podróżować. Jeśli nawet nie z ciekawości świata, która ludzi żądnych przygód skłania do podróży, to choćby z potrzeby porównywania. Z tego punktu widzenia pomysł Unii Europejskiej z jej głupimi „standardami”, których szkodliwość zauważył ostatnio nawet tak mało spostrzegawczy osobnik, jak prof. Leszek Balcerowicz